• 1

De grenzen van je salaris

Eerst maar het inkoppertje: ja, ook aan een salaris zitten grenzen. Een werkgever kan je nog zo graag in huis willen halen, als deze het gevraagde salaris te hoog vindt gaat het feest niet door. Andersom geldt natuurlijk hetzelfde: als een werkgever in jouw ogen niet genoeg salaris biedt ben je weg. Niets nieuws onder de zon. Maar wist je ook dat het slim is om voor de salarisonderhandeling zowel deze ‘bovengrens’ als ‘ondergrens’ van je salaris zo precies mogelijk vast te stellen?

De bovengrens van je salaris bepalen

De kunst is natuurlijk om de ‘bovengrens’, het maximum dat de werkgever wil betalen, zo dicht mogelijk te benaderen. Zonder er overheen te gaan. Als je de moeite doet om dit uit te zoeken kan je goed een doelsalaris vaststellen. Dat is het salaris waar je (redelijkerwijs) in het onderhandelen op uit wilt- en kan komen. Stel daarvoor de volgende vragen. Wat is een gebruikelijk salaris voor iemand met jouw kennis en ervaring? In deze branche? Dit bedrijf? Wat zegt de Cao? Wat wordt er op dit moment voor jouw werk betaald? Enzovoorts. Als je alles op een rijtje hebt, neem dan een besluit: mijn doelsalaris is bedrag X.

De ondergrens van je salaris bepalen

Het bovenstaande zal je niet al te onbekend in de oren klinken. Iedereen is bij een salarisonderhandeling min of meer bezig met de vraag ‘Wat wil ik gaan verdienen en is dat haalbaar?’ Dan is de ondergrens toch een stuk minder leuk om mee bezig te zijn. Hier gaat het niet om het salaris dat je eigenlijk had willen verdienen, maar om het minimale bedrag waarvoor je bereid bent een contract te ondertekenen. Beter gezegd: het is anticiperen op een teleurstellend salarisaanbod. Waarbij het goede nieuws wel is: jij bent degene die de ondergrens vaststelt.

De ondergrens bepaal je aan de hand van wat je wat je nodig hebt om van te leven, wat je jouw werk waard vindt, maar natuurlijk ook hoe graag je de baan wilt en/of nodig hebt. Als met name dit laatste punt zwaar weegt voor jou, zorg dan wel dat je voor jezelf ijzersterke argumenten en voorwaarden (bv termijn) hebt wanneer je te lage betaling accepteert. Een te laag salaris is vaak een aanslag op je eigenwaarde en werktevredenheid. Als je voor jezelf weet waarom het zo zit, kan dat later helpen een dip te voorkomen.

Als je dit allemaal op een rijtje hebt gezet, neem dan een besluit: mijn ondergrens is bedrag X, een aanbod daaronder accepteer ik niet.

Doelen stellen is doelen halen

Het is een eenvoudig, wetenschappelijk aangetoond gegeven: mensen die weten wat ze willen, bereiken vaker hun doel (mits haalbaar uiteraard). Stel daarom ook doelen in je salarisonderhandeling. Aan de bovenkant, maar zeker ook aan de onderkant. Daardoor heb je direct ook een goede reactie paraat voor een te laag salarisbod. ‘Het spijt me, maar voor dat bedrag zal het echt niet gaan.’

Er zijn grenzen tenslotte.

Over Caro Ritsma

Vanaf de werkgeverskant heb ik veel onderhandeld over arbeidsvoorwaarden en die kennis breng ik nu naar de andere kant van de tafel. Ik help mensen bij het bedingen van een beter salaris en andere voorwaarden. Onderhandelen over jezelf is nu eenmaal lastig, maar met een beetje hulp en inspanning doe je dat al snel beter.

  • Marit

    Ik heb wel een vraag over salaris, ik ben momenteel aan het solliciteren komend vanuit een leidinggevende functie binnen het toerisme. De CAO voor reiswereld is niet zo fantastisch en mijn salaris staat dan ook niet in verhouding met vergelijkbare functies buiten deze branche. Ik solliciteer naar allerllei functies waaronder ook niet leidinggevende functies en merk nu dat ik word afgewezen al voor ik op gesprek mag komen omdat men verwacht dat ik te hoge salariseisen zal stellen komende vanuit een leidinggevende functie.
    Is het goed/slecht om in een sollicitatie iets te zetten over mijn salaris verwachting?