• 0

De lessen van afwijzing

In het verleden ben ik in sollicitatieprocedures een paar keer afgewezen voor functies die mij naadloos pasten. Hoe is dat mogelijk, vraag je je af. Laat ik een voorbeeld noemen.

Ooit heb ik gesolliciteerd naar een functie van arbeidsmarktcommunicatie expert bij een zorginstelling. De organisatie zocht een creatief, ambitieus, out-of-the-box denkend iemand, die met behulp van social media ervoor zou zorgen dat de vele vacatures ingevuld zouden worden. Ik was blij verrast dat een behoorlijk traditionele organisatie zo’n lef en innovatief vermogen toonde. Ik wilde wel een avontuur wagen met ze!

Naast mijn motivatie en cv heb ik gelijk een creatief voorstel gemaild, hoe ik ervoor wilde zorgen om de arbeidsmarktcommunicatie tot een hoger plan te tillen. Ik daagde ze zelfs uit om van de organisatie de beste werkgever te maken in de zorg. Ik had volop ideeën en was heel enthousiast.

De eerste les

Ik ben uitgenodigd voor een gesprek. En afgewezen. Ik paste perfect bij de functie-eisen van de vacature. Maar niet bij de organisatie. Daar kwam de feedback op neer (en ik was – achteraf – blij met die feedback, want ik realiseerde me dat ik doodongelukkig zou worden bij die organisatie).

Het siert de organisatie dat ze erkend hebben dat ik té creatief, té out-of-the-box-denkend en té ambitieus was voor hun cultuur. Ze wilden toch een meer behoudend persoon, die beter aansloot bij hoe ze zelf waren, gaven ze toe. Dan maar minder ambities voor arbeidsmarktcommunicatie. Dan maar even niets doen met social media. Dat zou ooit nog wel komen. Misschien…

Tja, zo blijft de dynamiek, de innovatie, creativiteit en out-of-the-box denken iets wat alleen tussen je oren en gewillig wachtende documenten bestaat.

Ik vermoed dat dit de tragiek is van veel organisaties die willen veranderen of innoveren. Men doet een gedurfde stap om vervolgens die stap net zo hard terug te nemen. Want anders-zijn en anders-denken zijn eng en bedreigend. Het impliceert dat je mogelijk je huidige denk- en werkwijze los zou moeten laten. Dat was de eerste les, die ik uit de afwijzing heb geleerd: om iets nieuws te kunnen omarmen, moet je het oude loslaten.

Naar anderen kijken en daar een oordeel over hebben is makkelijk. Maar hoe is het bij jou, als individu, als ondernemer, als directeur van een bedrijf? Weet je waar jij voor staat? En durf je een stap te zetten om je vervolgens daar ook aan te committeren? Durf je de consequenties van je dromen en ambities onder ogen te zien?

De tweede les

De tweede les die ik geleerd heb, heeft te maken met een andere voorwaarde voor succes: je omgeving. Ik ben ervan overtuigd dat succes contextueel is: de omgeving waarin jij je bevindt, heeft veel invloed op jouw succes en geluk. Dat wat wij aanmerken als talent, hangt grotendeels af van de omgeving. Dat wat we als zodanig herkennen en waarderen, is talent. En als dat niet het geval is?

Dan zijn je talenten en je potentieel parels voor de zwijnen, oneerbiedig uitgedrukt. Dit filmpje illustreert mooi wat ik bedoel:

Je kunt niet zeggen dat deze man, Joshua Bell, in het metrostation niet virtuoos speelt, integendeel. Maar als de omgeving het niet als zodanig herkent en waardeert, raakt dat talent gedemotiveerd en gefrustreerd. Ik weet uit eigen ervaring: in een omgeving die je talent niet als zodanig erkent, kun je nooit duurzaam excelleren. Sterker nog: eerder of later dooft het vuur.

Bevind jij je omgeving die jou belemmert in het waarmaken van je droom? Kom in beweging! Ga op zoek naar plekken waar je kunt excelleren, waar je tot bloei komt en geniet van wat je doet.

Eng? Ja. Spannend? Zonder meer. Mogelijk? Ja. Alleen? Hoeft niet. Succesvolle sporters en ondernemers hebben een coach. Niet zonder reden.

Over Leona Aarsen

Leona Aarsen faciliteert de schittering van mensen en organisaties. Op een positieve en inspirerende manier biedt zij oplossingen voor veerkracht en bevlogenheid. Haar doelgroep zijn werknemers én werkgevers die bevlogenheid en werkgeluk tot doel hebben. Leona is auteur van het e-boek Expeditie Passie & Talenten.