• 0

De sollicitatiebroek

Vandaag moest ik op sollicitatiegesprek bij een bedrijf in de buurt. En zoals voor ieder gesprek was ik zenuwachtig en stond ik dagenlang voor de keuze: wat trek ik aan?  Toen ik het mijn man vroeg, was zijn gangbare antwoord: “niet te veel”.  Mijn oudste puber riep na mijn vraag “boeien” en mijn jongste puber “wist het niet echt”. Een collega stelde dat een colbertje het “altijd goed doet.”

In de vacature vroegen ze een klantvriendelijke medewerker en een ‘echte aanpakker’. Met aanpakken bedoelden ze dat je ook bereid moest zijn om alles netjes schoon te houden. Ik besloot casual te gaan en pakte mijn nieuwste spijkerbroek uit de kast. Blauw, ietwat verschoten met aparte vormen.

Goh, ik had toch een andere broek gekocht? Ik trok hem aan en hij zat als gegoten. Wel verbaasde ik mij over de knopen. Zal toch niet van mijn zoon zijn? Nee, dat kan niet want hij noemt mij altijd ‘dikkie’ en bolle mamma’s passen met hun lichaam niet in een broek van een vijftienjarige met een slank lijf. Na het prettige sollicitatiegesprek reed ik naar huis. Daar plofte ik op de bank toen de bel ging. Mijn oudste zoon stond voor de deur.

“Hoi mam”

“Hoi schat”

“Hoe was het op school”

“…”

“Ik hoor het al. Mijn sollicitatie ging lekker.”

“Gelukkig heb ik wel een baan, mam.”

Hij gooide zijn rugzak en jas op de grond en liep naar de keuken. Plotseling draaide hij zich om. “…” Zijn gezicht werd steeds roder en zijn mond viel open. Hij wees naar mijn broek.

“Wat is er?” vroeg ik.

“Mijn broek, mijn broek, je hebt mijn broek aan!”

“Hoezo jouw broek? Denk je dat ik in jouw broek pas?”

“Ja bolle. Het is mijn stretchbroek en jij hebt een andere.”

“Ik dacht vanmorgen al en …”.

“Trek uit en oh wee als hij te wijd is geworden of dat hij niet meer lekker zit. Dat gaat je geld kosten!”.

“Sorry schat. Ik was ook zo zenuwachtig.”

“Oké mammie.” Hij viste zijn telefoon uit zijn zak en dook in zijn mobiele leven.

Helaas is deze baan niets geworden. Toch was dit gesprek heel positief. Ik ben ervan overtuigd dat ik dat volledig te danken heb aan de broek van mijn zoon. Net als bij voetbal heb je bij het solliciteren iets nodig waar je in gelooft en wat jij denkt wat jouw geluk brengt.

Bij mij is dat nu: mijn sollicitatiebroek!

Artikel geschreven door Mariska Janmaat; Werkzoekende. 2013.

Over Perry Kroes

Sinds 2010 heb ik duizenden werkzoekenden geholpen om de baan van hun dromen te veroveren. Dit doe ik vrijwel uitsluitend digitaal: via deze website, email, telefoon, Skype en mijn e-books: ‘het sollicitatiebriefhandboek’ en 'het cv-handboek’. Ik geloof dat iedereen een baan verdient waar hij of zij gelukkig van wordt. Ook jij. Mijn missie is om jou deze baan te helpen veroveren.