• 3

De vacature die niet bestond

Pas aan het einde van mijn rechtenstudie hoorde ik van het fenomeen De Zuidas. Kennelijk is dat the place to be.  De plek waar je hardcore je beroep kunt uitoefenen. Inmiddels ben ik één maand bezig met solliciteren naar een advocaat – stagiaireschap en ik heb me nog niet eens gewaagd aan de Zuidas.

Ik heb gemerkt dat alleen genieën worden aangenomen. Lees: gemiddeld een negen, zowel op bachelor en master, een buitenlandse stage, minimaal twee binnenlandse stages waarvan één op de Zuidas, een topsport beoefenen, top model zijn en een bestuursjaar. En natuurlijk, het belangrijkste, lid zijn geweest van een of andere chique vereniging.

Daar ben ik dan, gemiddeld 7,4. Een binnenlandse stage in Amsterdam gedaan, wat voor mij als echte Groningse al een STAP was. En voor mij? Ik hoor alleen dat er geen vacatures zijn, dat men alleen op zoek is naar toptalent..

… toptalent. Hoe bluf ik mezelf naar de positie van een toptalent met mijn 7,4? En ook, het andere moeilijke. Ze zoeken iemand met humor. Natuurlijk kan ik wel in mijn clownspak mijn cv komen brengen, maar of ik dan ook echt humor heb? Als ik dit vereiste bij de functies zie staan zakt de moed mij alweer in de schoenen… 

Enkele weken geleden vroeg een middelgroot kantoor in Amsterdam of ik eens langs wilde komen. Een kop koffie drinken om de mogelijkheden te bespreken. Mogelijkheden. Mijn hart bonsde en mijn ogen begonnen te twinkelen. Natuurlijk, ik wil wel over die mogelijkheden spreken. Na een treinreis van ruim twee en een half uur kwam ik aan op Amsterdam Centraal en ik ging ik lopend het kantoor zoeken. Na een aantal stadswachten te hebben gevraagd, bleek ik alweer de verkeerde kant op te lopen. Geen smartphone, hoge hakken en tijdsdruk. Geen perfecte combinatie.

Ik ontmoette een echt Amsterdams mevrouwtje die in haar huisje opzoek ging naar een kaart voor me. Ze had nog nóóit van deze straat gehoord… Ik liep in ieder geval de goede kant op, maar had inmiddels aardig pijn. Na een uur (zestig minuten!) te hebben rondgelopen, tientallen mensen te hebben gevraagd, vond ik precies een kwartier voor tijd het kantoor. Bezweet en zenuwachtig. Pijn in mijn voeten en geïrriteerd.

Smile. Ik ben in de buurt van de Zuidas. Het walhalla van elke aankomende advocaat-stagiaire. Ik ben tenminste in Amsterdam. Nu nog mijn missie met succes volbrengen. De deur openen van het kantoor bleek al een uitdaging. Op slot, en nu? Oh een bel… Gelukkig deed een aardige mevrouw open. Ik werd in een kamertje gezet met koffie (melk en suiker van het huismerk van de blauw gekleurde supermarkt) en na een kwartiertje kwam ze. 

Zij: “We hebben geen vacatures op het moment.”
Ik: “Oh…”
Zij: “Een stage zou misschien kunnen…?”

Het gesprek duurde een kwartiertje. Verslagen en moe kwam ik uit het hol van de leeuw. Het walhalla. Ik was nog steeds geen advocaat-stagiaire. Nog niet eens een normale stagiaire!

To be continued…

Artikel geschreven door Nina Benik, werkzoekende. 2013.

Over Perry Kroes

Sinds 2010 heb ik duizenden werkzoekenden geholpen om de baan van hun dromen te veroveren. Dit doe ik vrijwel uitsluitend digitaal: via deze website, email, telefoon, Skype en mijn e-books: ‘het sollicitatiebriefhandboek’ en 'het cv-handboek’. Ik geloof dat iedereen een baan verdient waar hij of zij gelukkig van wordt. Ook jij. Mijn missie is om jou deze baan te helpen veroveren.

  • Leuke blog, en heel herkenbaar!

  • Ana

    Leuke blog Nina! Ik kan helaas nergens het vervolg van je verhaal vinden. Ben benieuwd hoe het nu met je gaat? Heb je je droombaan al gevonden? Groetjes, Ana

  • Amal

    En? Hoe is het afgelopen, want daar ben ik erg benieuwd naar.

    Groet!