• 5

Doe jij mijn oma na?

Mijn oma werd begin vorige eeuw naar een woning buiten haar dorp verbannen. Omdat ze ‘moest’ trouwen. Zo heette dat als je zwanger raakte voor je huwelijk.

Ontginnen

Jong en slim, maar zonder opleiding. Thuis konden ze haar goed gebruiken bij het vele werk in de bakkerij en de huishouding. Buiten het dorp wonend lag er rondom haar huis veel grond. Daar zag mijn oma wel brood in. Ze begon de aarde te bewerken en creëerde een grote tuin vol groenten, aardappelen, fruit en mooie bloemen. Van de vroege ochtend tot zonsondergang werkte mijn oma aan haar project. Zaaien, wieden, oogsten, inmaken en wekken. Met haar noeste arbeid had het gezin zomer en winter volop te eten. Het varken, dat met recht biologisch genoemd kon worden kreeg het goede voedsel en eenmaal vet gemest werd het geslacht. De worsten hingen in de keuken, alles home made.

Crisistijd

De crisis kwam. Mijn opa was aannemer, maar met dat beroep was in die tijd geen droog brood te verdienen. Komt het je bekend voor? Wat deed mijn oma? Ze nam kostgangers in huis. Die kregen een eigen kamer en s’ avonds een biologische maaltijd van producten uit eigen tuin. De zoon des huizes werd ingeschakeld om de gasten per fiets de omgeving te laten zien.

Ondernemen

Hoe pakte mijn oma het aan?

  1. Ze had een doel. Ze wilde, dat haar kinderen door konden leren. Dat had ze zelf gemist. Dus was het belangrijk dat er geld was om hen te kunnen laten studeren..
  2. Ze ging iets doen wat mogelijk was binnen háár omstandigheden. Aan en in huis.
  3. Ze koos iets wat haar aantrok. De tuin werd haar lust en haar leven.
  4. Ze werkte hard en zette door als het tegen zat: bij te veel regen, als konijnen de oogst vernielden en vogels de kersen opaten.
  5. Ze verdiende er geld mee. De kostgangers-vaak leraressen- spekten de huishoudkas en mijn oma creëerde zo haar eigen inkomen.
  6. Ze was trots op haar werk, het gaf haar voldoening.
  7. Last but not least gaf ze haar kennis door aan volgende generaties.

Wie doet mijn oma na?

Ook nu belanden nogal wat mensen in een gedwongen situatie. Ze worden uit de organisatie verbannen en moeten zich zien te redden. Ook nu geldt dat in zo’n situatie niet veel anders overblijft dan te doen wat mijn oma deed. Niet dat je allemaal aan het tuinieren moet slaan. Wel kun je dezelfde aanpak hanteren: een doel kiezen, dat je echt belangrijk vindt. Dat nastreven met wat binnen joúw omstandigheden haalbaar is. Iets doen waar je heil in ziet en dat je geld gaat opleveren. Er hard voor werken en niet opgeven als het tegenzit. Daardoor zul je trots zijn op je zelf – je laat je niet kisten – en je ervaart voldoening. Je doet iets met je kennis en capaciteiten en dat vertaalt zich vroeg of laat in winst.

Over Aletta van 't Hoog

Het is Aletta’s missie om je te laten ontdekken wat je natuurlijke aanleg, innerlijke motivatie, kwaliteiten en behoeftes zijn. Hierdoor kom je aan de weet wat voor jou belangrijk is in een baan. Dat heb je nodig om de arbeidsmarkt op te gaan en een baan te vinden, die je ligt. Samen met jou dié baan zoeken is voor haar een sport.

  • Anneriek Risseeuw

    Aletta, het voorbeeld van je oma sprak zeer tot mijn verbeelding. Ook in mijn familie zijn diverse voorbeelden hoe van de nood een deugd werd gemaakt. Zo werd mijn overgrootmoeder pensionhoudster toen haar man overleed en haar jongste 3 jaar oud was. Een aantal van haar kinderen werkten bij banken of in het onderwijs. Bovendien waren ze goed van de tongriem gesneden (jezelf verkopen) en is een zelfs schrijver geworden naast zijn baan bij de Twentse bank.
    Natuurlijk weet ik niet meer wat zij dacht en voelde, maar wel dat zij dingen deed om economisch zelfstandig te blijven.
    nogmaals bedankt voor je voorbeeld.

    • Wat een leuke reactie Anneriek, dank je wel voor joúw voorbeeld. Ook jouw overgrootmoeder en grootmoeder/grootvader zijn rolmodellen voor ons. Omdat we nu ook in een tijd leven waarin het hier in Europa in veel sectoren economisch minder goed gaat, hebben we voorbeelden nodig van hoe mensen daar in het verleden mee zijn omgegaan. Grappig dat je de Twentse bank noemt. Die ken ik van het dorp in de Achterhoek waar ik ben opgegroeid.
      Jij hebt vast iets in je genen van deze voorouders of niet?

  • Marian Krijgsman

    Hallo Aletta,

    Ik ben ook uit een organisatie ‘verbannen’ omdat ik te duur was ineens.
    Dan zit je thuis met veel minder te besteden.
    Ik doe precies wat je oma deed. Ik ben een moestuin begonnen en hoop er het hele jaar uit te eten zelf en mijn kinderen, die het ook lastig hebben financieel, van groenten en aardappelen te voorzien. een hele klus maar het geeft inderdaad voldoening en test je doorzettings vermogen.
    Dank je wel voor het verhaal over je oma. dat motiveert.

    groet Marian Krijgsman.

  • Jessica Albers

    Hallo Aletta,
    Wat een mooi puur en directe benadering van een lastig probleem.Het voelt fijn omdat het me even met mijn voeten op en( en in) de grond zet en deverbinding legt metde kracht van de generatie voor mij.
    Misschien dat ook ik binnenkort mijn baan kwijt ben.
    Ik hoop er dan ook nuchter en praktisch mee om te gaan.
    Al mag ik van mezelf ook verdriet hebben om wat ik kwijt raak.
    Bedankt voor je mooie voorbeelden,ook in mijn familie zijn mooie rolmodellen dank zij jou geef ik ze in gedachten een groot postuum compliment.
    Groet en succes met je werk,
    Jessica

    • FIjn je reactie Jessica. dank je wel. Net als nu leefden onze grootouders ook in moeilijker tijden en dan wordt zichtbaar dat mensen over veel onvermoede kracht en ideeën beschikken.