• 2

Een vaste baan vs. werk

De meeste werkzoekende willen graag een vaste baan en het liefst natuurlijk met een maximale reisafstand van een half uur. Sommigen hadden deze baan, maar verloren deze de afgelopen jaren. De crisis heeft genoeg slachtoffers gemaakt. Maar in de goede economische tijden, hebben veel mensen zich niet gerealiseerd wat “een geluk” ze hadden met een vaste baan. Gelukkig, maar soms wel vastgeroest, ik bedoel: niet gewend aan veranderen, concessies doen, ontwikkelen, (bij)scholing volgen etc. Een enorme uitdaging ligt dan te wachten.

45 plus heeft het moeilijk op de arbeidsmarkt. Vooral als je van de een op de andere dag op straat staat, na een lang dienstverband. Dan moet je vaak nog ontdekken hoe de wereld veranderd is. Wat dan langzaam duidelijk wordt, is dat je het voorrecht hebt gehad om jarenlang een vaste baan te hebben gehad. En dat het niet meer vanzelfsprekend is, sterker nog, niet waarschijnlijk, dat je deze ooit nog gaat terugkrijgen.

Het snappen en accepteren dat de wereld en arbeidsmarkt aan het veranderen zijn, blijkt een hele uitdaging – juist voor de 45 plusser. Velen hebben jarenlang bij dezelfde werkgever gewerkt. Dat een nieuwe baan, een tijdelijke baan is, met waarschijnlijk uitzicht op een andere tijdelijke constructie of dat je moet overwegen om voor jezelf beginnen. Zekerheden zijn geen zekerheden meer. Vanzelfsprekend zeker niet J

Heb je als werkzoekende tijd om eens rustig om je heen te kijken, te bezien of het echt zo is, dat je geen vaste baan kunt krijgen? Nee dus. Hoe eerder je in actie komt, hoe beter het voor je is. En met in actie komen, bedoel ik behalve solliciteren, vooral ook concessies doen. Concessies aan jouw ideale baan. Accepteren dat je salarisconcessies moet doen, dat je moet om/ bijscholen, dat je verder moet reizen, misschien wel verhuizen. Maar vooral, dat je niet moet zoeken naar een vaste baan, maar naar werk – tijdelijk werk. Je hebt namelijk geen tijd te verliezen.

Hoe eerder je aan de slag komt hoe beter het is. Terugkeren op de arbeidsmarkt is voor langdurig werklozen namelijk een ingewikkelde klus. Hoe langer je werkeloos bent, hoe meer vaardigheden je verliest (omdat je ze niet meer kunt toepassen). Werkgevers hebben bovendien de neiging een langdurig werkloze minder snel aan te nemen uit vrees dat die persoon minder productief zal zijn. Je verliest ook op den duur je netwerk, het contact met werkgevers en daarmee kans op werk. Bron: Financieel Dagblad/ CBS.

Mopperen over deze trend van flexibilisering van de arbeidsmarkt is geen optie. Voorlopig zal de situatie niet veranderen. Als werkzoekende is het de grote uitdaging om dit te accepteren, te reageren en vooral jezelf aan te passen. Zorgen dat bedrijven jou graag inzetten, al dan niet tijdelijk, door flexibel te zijn en jezelf te ontwikkelen als professional en/of specialist d.m.v. het lezen van vaktijdschriften, ontwikkelingen bijhouden, cursussen te volgen! Eindelijk mag je “eigen baas” zijn, maar dan vooral van je eigen loopbaan!

Over Paula van Veen

Ik coach en begeleid mensen, die (op het punt staan om) belangrijke keuzes (te moeten) maken in hun carrière. Dat is mijn passie! Met veel enthousiasme, een luisterend oor, maar ook met Rotterdamse directheid & humor wordt “de weg naar (leuk) werk bewandeld”.

  • Hallo Paula, mooi stuk heb je geschreven. Ik zelf ben nu vijftig en sta op het punt, morgen, om mijn ontslagbrief in te dienen bij mijn vaste baan. Ik merk dat ik wel klaar ben met het steeds meer stressen om de cijfers op tijd af te hebben met steeds meer werk met bijna dezelfde mensen. Ook is het niet mogelijk voor mij om minder te werken. Tel daarbij op het niet meer met plezier naar het werk gaan en ik ben waar ik nu ben. Ik heb er eigenlijk wel vertrouwen in dat het goed komt. En al zal ik niet binnen een maand een nieuwe “leukere” baan vinden, ik voel dat het goed komt. Wat betreft mijn huidige baan als er wel de mogelijkheid was om minder te werken had ik er nog eens goed over nagedacht, maar nu ze gezegd hebben dat ze wel werkdruk bij mij willen wegnemen maar niet minder werken dacht ik bij mezelf, ja Anette je bent nu vijftig, ik wil ook nog andere leuke diegene doen i.p.v. Zoveel te werken.
    Denk jij dat ik totaal niet meer aan het werk zal komen? Mijn trefwoorden zijn, financieel administratief zeer uitgebreid, receptioniste, baliemedewerkster (mijn droom in een ziekenhuis), of iets met voeding lijkt me ook erg leuk. En dan maximaal 32 uur per week.
    Woon in Noord-Brabant. Hoor graag eens.

  • De flexibilisering van de arbeidsmarkt zal alleen nog maar verder toenemen. Uit onderzoek van de ABU blijkt dat in 2020 waarschijnlijk 30% van de arbeidsmarkt uit flexibele krachten zal bestaan. Het is dus zaak je als werknemer of zelfstandige flexibel op te stellen en zo aantrekkelijk te blijven voor bedrijven.