• 0

Emigreren naar Nederland en de nieuwe baan

In het voorjaar 2013 kwam mijn verhuizing steeds dichterbij. Eindelijk samenwonen!

Ik kom uit Bochum en dat is voor mij het hart van het Ruhrgebied: Herbert Grönemeyer, VFL Bochum etc. Bochum ligt, vanaf de Nederlandse grens gezien, achter Oberhausen. De mensen zijn daar in het algemeen open, praktisch en hebben hun hart op de tong. So do I.

Om mijzelf dan even voor te stellen: Mijn naam is Monika Raulf maar de meeste mensen noemen me Moni. In oktober ben ik jarig en word dan 42 jaar. 

Zoals ik al zei: ik kom uit Duitsland. Hoe het komt dat ik dan Nederlands schrijf? Nou, ik heb geen fantastische vertaalmachine uitgevonden. Wel heb ik van 2004 tot 2011 al eerder in Nederland gewoond. In 2011 ging ik om persoonlijke redenen echter weer terug naar Bochum. Nu ben ik weer terug in Nederland; mijn‘ ‘Wahlheimat’’.

Nou, terug naar Nederland: Het nieuwe leven is begonnen. Sinds mei woon ik in Grave en geniet van samenwonen, tuin en natuur. Helaas ben ik ook net zo lang werkzoekend. Ik heb dus onder andere een baan achtergelaten in Duitsland. Als je van één land naar een ander land verhuisd heb je al heel wat te organiseren. Doe dit werkzoekend en er komt nog het arbeidsamt- en uwv-pakket bovenop.

De emigratie en administratieve rompslomp

Omdat ik in Duitsland heb gewerkt moet ik mij eerst in Duitsland als werkzoekend melden. Je mag als EU burger voor een periode van 3, tot maximaal 6 maanden een aanvraag indienen om je uitkering in het EU buitenland te mogen ontvangen, of ‘mee te nemen’ zoals ze dat zeggen. In het land waar je gaat wonen, moet jij je dan binnen 6 werkdagen als werkzoekende inschrijven.

Als geluk bij een ongeluk heb ik dus al eerder in Nederland gewoond, gewerkt en werk gezocht. Dat scheelt wel want hierdoor beschik ik over een burgerservicenummer (BSN), een account bij het UWV en een DigiD. Ook spreek ik de taal redelijk goed. Dat maakt alles een stuk gemakkelijker.

Helaas ging er toch aan beide kanten van de grens zo ongeveer alles mis wat er mis kon gaan (voor mijn gevoel). Dat is eigenlijk een verhaal op zich maar om een lang verhaal kort te maken: Het duurde in totaal zo’n 8 weken voordat alles geregeld was. Over ziektekostenverzekering en auto-invoer dan nog niet eens gesproken.

Nu ben ik hier! Ben mij aan het oriënteren, aan het lezen en aan het netwerken…

Mijn arbeidsachtergrond

In Duitsland was ik logopedist. Ik heb hier veel ervaring in, heb veel opleidingen gevolgd en heb toentertijd vooral coachend gewerkt. Ja, dat kan ook in de logopedie. Een logopedisch probleem kan altijd ook een uitdrukking van iets heel anders zijn, zoals teveel stress of bijvoorbeeld familiaire problemen. Een erg mooi beroep waar voor mij ook een stuk roeping bij hoort. Toen ik eerder al in Nederland woonde, maakte ik als Duitse logopedist nauwelijks kans op de arbeidsmarkt hier. Ik ging, min of meer toevallig, de Customer Care kant op. Native speakers always wanted!

Bij mijn eerste Nederlandse werkgever liet ik mij zien en had ik geluk dat de juiste mensen naar me keken. Ik begon als Callcenter-agent en was 6 maanden later teamleider van een Nederlands team. Daar was ik stiekem best trots op…. gezien ik ook nog bezig was de taal beter te leren. Die functie heb ik 3 jaar met veel plezier gedaan. Ik heb ook hier weer veel opleidingen gevolgd. Als teamleider wil ik de doelstellingen samen met mijn team behalen. Voor mij gaat het niet anders. Doelstellingen behalen lijkt een beetje op een reis: Waar ben je? Waar wil je naar toe? Wat heb je hiervoor nodig?

Ik ervaar plezier als ik mensen de juiste trigger kan geven en een duurzame verandering in gang kan zetten. Ik werk graag samen en verbindend. ‘Van elkaar leren’ vind ik vanzelfsprekend.

Een winst van werkervaring aan beide kanten van de grens is overigens dat ik sensitiever ben geworden voor de kleine verschillen in de Duitse en Nederlandse culturen. Waar vullen we elkaar aan, waar kan het ook mis gaan. En vooral: Hoe los je dat dan op. Ik ervaar dit zeker ook voor mijn werk als meerwaarde.

Wat ik heb gedaan tot nog toe

Vanuit Duitsland had ik mij al ingeschreven op verschillende vacature sites zoals o.a. de nationale vacaturebank, monsterboard en werk.nl. Natuurlijk heb ik mijn LinkedIn en Xing (grote Duitse variant op Linkedin) profielen geactualiseerd en mijn netwerk laten weten dat ik een baan zoek.

Tijdens mijn eerste weken in mijn nieuwe thuis ben ik al gebeld door een recruiter. Mooi begin dacht ik. Alleen was het niet wat ik wilde. Zij vroeg mij of ik ook in een functie als callcentermedewerker geïnteresseerd was. Mhm… pff… een niet-hoorbare voor-tegen-discussie in mijn hoofd begon. Aan de lijn zitten in een callcenter zie ik op dit moment niet voor me. Aan de andere kant dacht ik: ik ga eerst in gesprek met haar en dan zien we wel wat er gebeurd. Ik heb tenslotte customer care ervaring als teamleider. In het ergste geval was het een prima gespreksoefening voor mij. Ik kon dus alleen maar winnen.

En ja! Ik liet het schilderen van het nieuwe huis even aan mijn partner over en ging op gesprek. Het verliep vrij positief want ze had mij uitgenodigd voor de bovengenoemde medewerker functie en dit gesprek eindigde met: “Ik ga je aan de organisatie als teamleider voorstellen.” Well done.

Weer een weekje later ging ik op gesprek bij deze internationale organisatie, die gelukkig ook op zoek was naar een geschikte teamleider. Een native German is wat ze zochten.

Binnen een kwartiertje was duidelijk: IK GA HET NIET WORDEN… want ik spreek geen ‘business English’. Dat is wat ze juist nodig hebben. Een teamleider die zakelijk Duits, Engels en Nederlands beheerst. Jammer, want het klikte zó goed, dat het gesprek alsnog een uurtje door ging.

Ik kreeg van de manager heldere feedback over wat zij in mij ziet en dat ik zeker snel een baan ga vinden. Natuurlijk baalde ik van het feit  dat ik niet was aangenomen maar ik houd er nu nog een positief gevoel aan over. Dit gevoel zal ik dan ook zeker meeneem naar het volgende gesprek.

De huidige situatie: banenjacht

Hoe nu verder? Ik ben nog steeds aan het zoeken. Inmiddels zit ik al 5 maanden zonder baan. Leiding geven, organiseren, duurzaamheid, iets op gang brengen.. dat is wat me aanspreekt. Ik ben gelukkig als ik met mijn werk iets toevoeg. Hoe noem je een functie die dit in zich heeft?

Zoek jij een positief, doortastend iemand die de Duitse en Nederlandse ondernemingsgeest kan samen brengen? Of ken jij zo iemand? Vooral bellen: 06 – 29 498 366.

Artikel geschreven door Monika Raulf; werkzoekende. 2013. 

Over Perry Kroes

Sinds 2010 heb ik duizenden werkzoekenden geholpen om de baan van hun dromen te veroveren. Dit doe ik vrijwel uitsluitend digitaal: via deze website, email, telefoon, Skype en mijn e-books: ‘het sollicitatiebriefhandboek’ en 'het cv-handboek’. Ik geloof dat iedereen een baan verdient waar hij of zij gelukkig van wordt. Ook jij. Mijn missie is om jou deze baan te helpen veroveren.