• 1

Even resumeren…

Na alle artikelen die ik inmiddels voor Sollicitatiedokter.nl heb geschreven, is het wat mij betreft tijd voor een kleine evaluatie van hetgeen ik beleefd heb sinds ik zonder werk ben komen te zitten. En vooral ook over hoe dingen in een redelijk korte tijd drastisch kunnen veranderen.

Onbekend en onbemind

Ik ben officieel werkloos geworden in maart 2013, nu inmiddels een jaar geleden. En wat is er veel gebeurd in dat jaar tot nu toe. Van mezelf verbazen over de starheid en de regels van het UWV tot aan het vinden van een nieuwe baan. Op het moment dat ik dit artikel schrijf, zit ik te wachten op een contractje voor uitbreiding van mijn uren bij mijn werkgever. Waarschijnlijk tijdelijk en maar drie uur, maar het zijn weer drie extra uren. Weer drie uur minder WW. In totaal krijg ik nu nog voor acht uur WW.

De uitbreiding heb ik meteen netjes opgegeven aan het UWV, als je niet opgeeft dat je meer uren gaat werken loop je kans op een fikse boete. Ik heb het meteen doorgegeven toen ik het wist, ook al heb ik nog niet eens een officieel document. Daar hoeven ze blijkbaar bij het UWV niet op te wachten, mijn uitkering is meteen met de drie uren gekort. Als ik minder uren had kunnen gaan werken, zouden ze dan ook zo snel zijn geweest met de uitkering verhogen? Voor mij een vraag…

Spannende maanden

Misschien dat ik er maar eens serieus over na moet gaan denken om de uitkering stop te zetten en op die manier nog veertien maanden uitkering over te houden. Dit voor het geval dat ik nog een keer zonder werk kom te zitten. Dat maakt de situatie op dat moment waarschijnlijk net wat draaglijker dan wanneer je weet dat je helemaal niets meer krijgt.

Begin juni krijg ik te horen of mijn contract wel of niet verlengd wordt. Wat zou het fijn zijn als ik een vast contract zou krijgen, maar daar hoop ik maar niet al teveel op. Vaste contracten worden niet meer zomaar gegeven hoor en lees ik overal. Mijn functioneringsgesprek is wel helemaal top verlopen, daar hoeft het niet aan te liggen. Mijn werkgever is echt tevreden en ik ook, over mijn werk en collega’s en alles wat met mijn baan te maken heeft. Dat is alvast een goede basis om verder te gaan met elkaar. Na 1 juni kan ik ook eens gaan kijken of ik met behoud van uitkering of zonder uitkering voor mezelf iets kan gaan doen. Nog eventjes geduld Judith, nog twee maanden en dan kun je deze beslissing nemen.

Tijdens het schrijven van dit artikel zijn mijn gedachten steeds wat afgedwaald. Ik heb zojuist geluncht met oud-collega’s. Collega’s waarvan ik inmiddels bijna anderhalf jaar geleden afscheid heb genomen. Ik ben weggegaan met een sociaal plan en een outplacement traject en een geldbedrag voor elk gewerkt jaar. Zij hebben vorige week te horen gekregen dat hun afdeling (mijn oude afdeling) alsnog helemaal opgeheven gaat worden. Dat ze zonder werk komen te zitten, zonder sociaal plan, zonder geld en zonder outplacement traject. Het is nog even afwachten voor ze, ze hebben allemaal bezwaar aangetekend en dat loopt nu bij het UWV. Nu achteraf bedenk ik me dat ik misschien nog wel geluk heb gehad. Dat ik bij de eerste lichting ontslagen hoorde en wel van de ‘voordelen’ heb mogen ‘genieten’.

Natuurlijk is het niet leuk om bij een bedrijf weg te moeten en ga je een onzekere tijd tegemoet, maar terugkijkend is het ook een positieve tijd geweest. Tijd voor jezelf, tijd om aan jezelf te werken en allerhande mogelijkheden qua werk de revue te laten passeren. Om te kijken of je misschien voor jezelf kunt beginnen, een netwerk op te bouwen.

En weet je wat het mooiste van alles is? Dat ik nu als ervaringsdeskundige aan mijn oud-collega’s kan zeggen dat ze moeten proberen ook van de tijd die er nu aan komt te genieten. Dat ze misschien alle artikelen die ik voor Sollicitatiedokter.nl heb geschreven eens terug moeten lezen en er wellicht een groot stuk herkenning en troost of steun in kunnen vinden. Wie had dat gedacht anderhalf jaar geleden…

Over Judith Smits

Mijn naam is Judith Smits, ik ben parttime onderwijsassistente en nog werkzoekend voor een aantal uren. Mijn artikelen gaan over solliciteren tot zelfstandig ondernemerschap. Ik hoop bij mensen een herkenbaar gevoel op te roepen en ze te enthousiasmeren.

  • Dennis Donkers

    Leuk geschreven Judith. Ik heb samen met Carlo ook een korte periode in de ww mogen zitten. Momenteel ben ik sinds 1 april (geen grap) al weer aan de slag in Boven-Leeuwen als DTPer/fotograaf bij een paardensport artikelen groothandel. Verpakkingen advertenties en product fotografie zijn tegenwoordig mijn nieuwe werkzaamheden.

    Zo te lezen heb je het goed op een rijtje. Ik hoor/lees graag wat van je.

    Gr Dennis