• 0

Je maakt maar één keer een laatste indruk!

Ik ben niet echt een bioscoopbezoeker. Ik zit liever op mijn eigen bank, met mijn eigen colaatje light en de – typisch mannen – afstandsbediening in mijn hand. Als ik dan toch een keer naar de film ga, dan zie ik het liefst een spannende thriller. Nu moet je weten dat ik een soort van afwijking heb: ik kijk graag naar mensen! Ik ben één van die mensen die in de zomer urenlang op een terrasje kan zitten om “lekker naar mensen te kijken”. Zo ook in de bioscoop.

Heb je wel eens, tijdens een spannende film, om je heen gekeken en gelet op de gezichten die mensen trekken als ze ingespannen en geconcentreerd naar een film kijken? Het is fascinerend om te zien hoe die gezichten veranderen. Van een vrolijke, enthousiaste filmfan naar een fronsende, moeilijk kijkende man/vrouw met rode konen en gebalde vuisten. Als een konijntje dat in de koplampen van een aanstormende auto kijkt.

Zij kijken zo omdat ze geconcentreerd zijn en niets willen missen. Omdat ze anders de lijn van het verhaal kwijt raken en bang zijn uit het moment van de film te raken. Zodra ze na de voorstelling dan weer buiten zijn, dan zijn ze vaak zo laaiend enthousiast over de film dat ze nergens anders over kunnen praten.

Bedankt en tot ziens

Zoals het bij de bovenstaande bioscoopbezoeker gaat, gaat het ook vaak tijdens een sollicitatiegesprek. Je gaat vrolijk, enthousiast en met gezonde spanning het gesprek in. Je hebt je goed voorbereid en je hebt er zin in! Tijdens het gesprek ben je helemaal gefocust. Je luistert goed, maakt aantekeningen en bent super geconcentreerd. Op dat moment heb je zelf niet in de gaten dat je uitdrukking op je gezicht ook transformeert. Je krijgt een soort boze, starre gezichtsuitdrukking waar weinig enthousiasme van af te lezen is. Aan het eind van het gesprek word je bedankt voor je komst en nemen jullie afscheid. Welke laatste indruk laat je nu achter?

Toen ik nog actief werkzaam was in de werving en selectie, belde de kandidaten altijd even na het gesprek om te vertellen hoe het was gegaan. Vaak stonden zij net buiten en zaten nog vol adrenaline. Gelukkig hoorde ik vaak dat ze super enthousiast over functie en bedrijf waren en dat ze graag wilde beginnen!

Niet veel later belde dan de opdrachtgever. Uiteraard stelde ik de vraag wat zij van de kandidaat vonden en hoe het gesprek was verlopen? “Het was een goed gesprek, prima kandidaat, maar we twijfelen of hij/zij wel enthousiast is?” Je begrijpt, deze opmerking had alles te maken met de uitstraling van de kandidaat tijdens het gesprek.

Voorkomen is beter dan genezen

Mijn kandidaten hadden het voordeel dat ik dit nog recht kon praten voor hen. Maar als je rechtstreeks solliciteert, dan krijg je na een tijdje keurig een afschrijving waarin in staat dat je niet binnen het team past of dat ze iemand met nog meer ervaring hebben gevonden. Einde verhaal! Natuurlijk kun je dit gemakkelijk voorkomen. Benadruk aan het eind van het gesprek, tijdens het afscheid, dat je – als dit ook echt het geval is – enorm enthousiast bent en het een fijn gesprek vond. Sterker nog, je wilt morgen al beginnen!

Niet alleen laat je dan een geweldige laatste indruk achter, je geeft ook een compliment aan je gesprekspartner(s). Dankzij hen, ben je nóg enthousiaster geworden over het bedrijf en de functie! En geloof mij, dat horen ze graag. Het is een klein gebaar dat kan leiden tot een grote toekomst. Kortom, je maakt maar één keer een laatste indruk.

Volgende week alles over de eerste indruk en zweethanden.

Succes met solliciteren!

Over Roy Masthoff

Ik leer mensen om zich op een onderscheidende, authentieke, soms licht arrogante wijze te verkopen door op zoek te gaan naar (verborgen) talenten, kwaliteiten en passies. We werken aan zelfvertrouwen, non verbale communicatie en presentatietechnieken. Mijn werkwijze kenmerkt zich door een directe, vaak confronterende aanpak met veel humor en praktijkvoorbeelden.