• 0

‘Laat eerst maar eens zien wat je waard bent’

Stel je voert de hele salarisonderhandeling volgens het boekje. Je hebt goed onderzocht wat jouw arbeidswaarde is. Je bent gemotiveerd en weet op welk salaris je uit wilt komen. Ook je ondergrens ligt vast. Tijdens het onderhandelingsgesprek heb je in een goed onderbouwd verhaal uitgelegd waarom je volgens schaal X trede Y zou moeten worden betaald. Uitstekend gedaan. En toch krijg je het niet. Want: ‘laat eerst maar eens zien wat je waard bent’. Zijn dat de famous last words in een salarisonderhandeling?

Is dat nou een eerlijk argument?

Veel mensen zullen knikken als ze dit horen. Begrijpelijk toch? Praatjes vullen geen gaatjes. Er zijn ook wel situaties denkbaar waarin dit een punt kan zijn. Maar laten we hier eens uitgaan van de meest voorkomende situatie: je werkt al een paar jaar, je vakgebied en functie zijn niet nieuw en je salariswens is marktconform. Nu zit je in een sollicitatieprocedure. Je hebt een brief geschreven, in gesprekken van alles toegelicht. De werving en selectiecommissie (recruiter enz.) heeft je gegoogled, referenties nagetrokken en je met al die andere kandidaten vergeleken. Je bent uitgebreid besproken, je cv ligt op tafel. Er is dus inmiddels heel veel informatie over jou.

Moet de organisatie je dan echt eerst nog aan het werk zien om je waarde in te schatten? Ga het gesprek daarom gerust aan. Wijs op alle informatie die er al ligt en dat je de organisatie professioneel genoeg acht om een goede inschatting te maken. Bovendien: verandering brengt nu eenmaal altijd een risico met zich mee. Dat risico neem jij net zo goed.

En als het toch niet lukt?

Als men toch blijft vasthouden aan het laatste bod zet dan een nieuwe onderhandelstap. Laat weten dat je het bod niet voldoende vindt, maar bereid bent de werkgever tegemoet te komen. Doe een voorstel voor tussentijdse salarisverhogingen.

Meestal zijn salarisverhogingen een keer per jaar aan de orde, maar je kunt ook een tussentijdse verhoging na bijvoorbeeld 6 maanden afspreken. (Allerlei varianten zijn mogelijk, maar maak het niet te ingewikkeld). De werkgever heeft dan kunnen zien hoe je werkt en jij hoeft niet een jaar of langer te wachten op een passend salaris. Dan komt het belangrijkste: zorg dat de precieze afspraken ook in je contract komen te staan. Sommige afspraken kunnen prima per mail bevestigd worden, maar deze kan je maar beter zo hard mogelijk maken. Zodat het later geen onderwerp van gesprek meer is en je opnieuw moet gaan onderhandelen. Dat is namelijk altijd lastiger als je eenmaal ergens binnen bent.

Het zou kunnen dat de werkgever dan zegt ‘ja maar ik moet wel van die verhoging afkunnen als je werk niet deugt’. Prima, maar dan wel zo geformuleerd: ‘het salaris wordt per… met … verhoogd, tenzij de functie niet naar behoren wordt vervuld’.

Zo maak je van het nee van nu, een ja voor straks.

Over Caro Ritsma

Vanaf de werkgeverskant heb ik veel onderhandeld over arbeidsvoorwaarden en die kennis breng ik nu naar de andere kant van de tafel. Ik help mensen bij het bedingen van een beter salaris en andere voorwaarden. Onderhandelen over jezelf is nu eenmaal lastig, maar met een beetje hulp en inspanning doe je dat al snel beter.