• 0

Mijn inspiratiebron? Mijn zus natuurlijk!

Zijn zus als inspiratiebron? Zussen zijn toch personen, waarmee je tijdens je jeugdjaren vooral ruzie maakt? Nee hoor, ik heb nóóit ruzie gemaakt met mijn zus Jori. Voor een belangrijk deel kwam dit natuurlijk omdat Jori niet kon praten :-). Zij was namelijk, zowel lichamelijk als geestelijk, gehandicapt. Een kasplantje dus? Klopt. Tenminste… Als je zou uitgaan van haar beperkingen. Gelukkig keken mijn ouders vooral naar haar mogelijkheden. Zo leerde ze communiceren via haar handen, ging ze regelmatig naar het zwembad, kon ze in een aangepaste vorm paardrijden, ging ze ieder jaar op vakantie, gingen we jaarlijks naar de Efteling, leerde ze zelfs rijden in een elektrische rolstoel en zo kan ik nog wel even doorgaan. Dit koste haar fysiek soms veel energie, maar leverde haar nog veel meer energie op. En weet je wat ze het mooist vond? Gewoon gezellig samenzijn met familie en vrienden. Dan lachte ze de hele dag van oor tot oor.

Dan ik. Ik ging iedere dag met frisse tegenzin naar school. Alleen tijdens de pauzes had ik het naar mijn zin. Toen ik het derde jaar van de HEAO zat, had ik een behoorlijke achterstand opgelopen. Met mijn toekomst was ik niet actief bezig, doorpakken was immers niet mijn sterkste kwaliteit.

Toen mijn zus in 2003 overleed legde ik mijn (gebrek aan) doorzettingsvermogen naast haar doorzettingsvermogen. Pffff… Wat was ik aan het prutsen man!

Ineens werd me duidelijk dat je altijd het maximale uit je persoonlijke kunnen moet halen. Of dat nou rijden in een elektrische rolstoel is of astronaut worden: Daag je zelf uit om gebruik te maken van je capaciteiten. En niet onbelangrijk: Geniet daar ook van!

Tot op het bot gemotiveerd ben ik mijn studie serieus gaan nemen, met als gevolg dat ik de opgelopen achterstand op tijd werkte en een jaar later afstudeerde. Daarna heb ik een baan gezocht waarbij ik mezelf continue kan ontwikkelen. Nu 11 jaar later, kan ik zeggen dat ik stappen heb gemaakt, maar nog genoeg te ontwikkelen heb. Gelukkig wel!

Tijdens loopbaancoachingsgesprekken hoor ik mensen bij het uitspreken van hun doelen, niet zelden de zin afmaken met een “maar”. Dat zal toch wel niet lukken. Waarom niet eerst focussen op de mogelijkheden die er liggen? Je zult echt zien dat er meestal meer mogelijk is dan op het eerste gezicht lijkt, maar dit gaat vaak wel in kleine stappen. Natuurlijk moet er uiteindelijk ook rekening gehouden worden met beperkende factoren, maar vaak worden ideeën al direct afgekapt door deze aan het begin al te benoemen. Doodzonde!

Het mooie is dat ik in mijn rol als teammanager en loopbaancoach anderen kan helpen met het doorpakken van hun ontwikkeling. Ik breng dus de wijze les van mijn zus dagelijks in de praktijk. Daar krijg ik nou energie van!

Over Hugo Swelsen

Vanuit mijn achtergrond in de detachering is persoonlijke profilering een tweede natuur geworden. Deze ervaring zet ik in als (gecertificeerd) loopbaancoach bij Energie-Lab.nl, waar ik dagelijks met mensen aan de slag ga met hun persoonlijke ontwikkeling. Mijn doel is om mensen met energie naar hun werk te laten gaan!