• 0

Netwerken, lastig maar belangrijk

Als je (gedeeltelijk) zonder werk zit, is het noodzakelijk om elke mogelijkheid die zich voordoet te benutten. Of het nu het schrijven van een sollicitatiebrief is of een familielid met een eigen bedrijf aanspreken of hij/zij werk voor je heeft. Zelfs het iemand toevallig spreken op straat kan een kans zijn. Eigenlijk moet je gewoon elke dag een beetje extra aan jezelf denken bij alles wat je doet. En goed nadenken over mogelijkheden als je iemand tegenkomt op straat. Gewoon in je eigen dorp of misschien wel ergens ver weg. Netwerken is voor een groot deel jezelf op de juiste manier in de picture zetten, bijvoorbeeld iemand in een heel kort tijdsbestek bijpraten over hoe het met je gaat en wat je doet of zoekt. Zorgen dat je op een positieve manier een onvergetelijke indruk achterlaat.

De elevatorpitch is eigenlijk een soort van oefening hiervoor. Ik had er (totdat ik zonder werk kwam te zitten) wel ooit van gehoord, maar nooit over nagedacht wat je er aan zou kunnen hebben. En dan wordt het ineens een opdracht die je moet uitvoeren als je bij je outplacementcoach zit. Of we wilden doen alsof we in de lift stonden en toevallig iemand als medepassagier kregen waar we even tijd van wilden vragen. En uiteindelijk natuurlijk een uitnodiging om jezelf wat uitgebreider te komen voorstellen.  Ik vond het vervelend om tijdens de oefening alle ogen van je ex-collega’s op je  gericht te krijgen. Je moet eigenlijk gewoon jezelf in een hele korte tijd op de voorgrond zetten en zeggen waar je goed in bent. En dat is nu juist wat ik lastig vind. Ik ben niet iemand die erg lovend over zichzelf gaat doen bij een vreemde, dat voelt niet goed.

Netwerkborrel of open coffee

Tegenwoordig zijn er naast LinkedIn en andere social media nog allerlei extra manieren om jezelf te presenteren,  bijvoorbeeld via de netwerkborrel of open coffee. Vaak zijn deze evenementen maandelijks. Je kunt er heen gaan en op die manier je netwerk proberen uit te breiden. Contacten leggen met mensen die je nog niet kent.  En dan hebben we het meteen over de volgende hobbel die je moet nemen. Ik ben niet iemand die gemakkelijk een volle zaal met vreemden in wandelt of spreekt in het openbaar. Al moet ik zeggen dat door mijn functie als onderwijsassistente een wereld voor me is opengegaan.

Wat was ik zenuwachtig en wat vond ik het eng om de eerste keer voor een klas met studenten te staan. Wat was ik bang dat mijn hele nek vol rode vlekken zou komen te staan (van de zenuwen). Maar op de een of andere manier is het goed gegaan en vind ik het nu zelfs leuk en helemaal niet meer lastig. Als ik eenmaal ergens binnen ben, gaat het praten me ook eigenlijk gewoon gemakkelijk af. Misschien soms wel eens te gemakkelijk.

Toch is dat weer anders dan jezelf op de voorgrond zetten en vertellen waar je goed in bent. Bescheidenheid siert de mens is meer mijn motto. Op de een of andere manier brabbel ik er ook altijd een extra zin bij als ik moet zeggen waar ik goed in ben.  Bijvoorbeeld: “Ze zeggen altijd dat ik goed in Duits ben, ik zeg dat niet graag zelf, maar dat ben ik eigenlijk ook wel”.  Je weet dat je goed bent in Duits en toch ga ik het dan afzwakken. Terwijl het veel zekerder overkomt als je gewoon zegt: “Waar ben ik goed in? In Duits!” Want dat is ook zo.

Grenzen verleggen

Eigenlijk heb ik de afgelopen tijd geleerd dat je best mag zeggen dat je ergens goed in bent, dat mensen het waarderen.  Helemaal als het een kwaliteit is die goed past bij het bedrijf waar je solliciteert.  Er staan niet voor niets functie-eisen in een vacature en je solliciteert omdat je weet dat je aan die eisen voldoet.  Ik ben ervan overtuigd dat het voor een groot deel te maken heeft met zelfvertrouwen. Als je zelf weet dat je ergens goed in bent en je krijgt dit door anderen bevestigd,  krijg je steeds meer vertrouwen in jezelf en kun je meer dan je voor mogelijk hield. En dat geeft echt een heel goed gevoel. En met meer zelfvertrouwen wordt netwerken misschien ook gemakkelijker.

Over Judith Smits

Mijn naam is Judith Smits, ik ben parttime onderwijsassistente en nog werkzoekend voor een aantal uren. Mijn artikelen gaan over solliciteren tot zelfstandig ondernemerschap. Ik hoop bij mensen een herkenbaar gevoel op te roepen en ze te enthousiasmeren.