• 5

Ontdek je talenten: "Zij gelooft in mij"

André Hazes schreef ooit het lied ‘Zij gelooft in mij’, dat tot op de dag van vandaag niets aan kracht heeft ingeboet. Hier moest ik aan denken toen ik de gebeurtenis die me de afgelopen week het meest geraakt heeft, in gedachten de revue liet passeren. Deze gebeurtenis, de crematie van mijn vroegere lieve achterbuurvrouw, deed me 40 jaar terug gaan in de tijd. Ik was een meisje van een jaar of acht. Mijn ouders hadden een eigen zaak en weinig tijd voor ons, hun kinderen. Wij werden dan ook geacht ons zelf te redden. We wisten niet beter en leerden al vroeg om de dingen zelfstandig te doen.

Bij mevrouw M. konden wij, mijn jongere broer, zusje en ik altijd terecht. Ook zij was heel druk. Haar man was huisarts en zij was doktersassistente, maatschappelijk werkster, verpleegkundige, manager en moeder tegelijk. Waarom, zo vroeg ik me af, vond ik het fijn daar. Ik speelde met haar zoontje, maar was dat het enige, dat me aantrok? Waarom wilde ik daar zo graag zijn? Haar zoon gaf me in zijn afscheidswoorden over zijn moeder het antwoord: “Zij geloofde in je.” Ik wist het meteen, dát was het!

Mensen, die je het gevoel geven, dat ze in je geloven bevestigen je bestaan. Zij  geven je een bestaansreden. Vanuit die basis kun je je frank en vrij ontwikkelen. Kun je ontdekken waar jouw interesses liggen en waar niet.

Interesse en desinteresse

Door mevrouw M. leerde ik, dat ik het heerlijk vond om er op uit te trekken in de natuur om daar eetbare paddenstoelen te zoeken of bosbessen te plukken. Om rond te lopen in de tuin en alles wat er groeide in me op te nemen. Ik wilde de namen weten van de planten en struiken. Ik ging kijken of de vruchten al rijp genoeg waren en rook aan de uitgekomen rozen.

Kamperen op het mini grasveldje in de achtertuin vond ik een geweldige ervaring. ’s Avonds met elkaar de klaar gemaakte paddenstoelen eten deed ik maar al te graag. Voor de manier waarop die klaar gemaakt werden had ik daarentegen niet veel belangstelling. Toen heb ik er geen aandacht aan geschonken, maar het was dus al vroeg duidelijk waar een aantal van mijn interesses lagen. In het struinen in de natuur. In wat daar in het wild groeide en bloeide. In het buiten werken in de tuin en het volgen van de seizoenen. In het samen met anderen eten. Maar niet in het bereiden van voedsel en in de keukenapparatuur.

Ontdekken van je talenten

Stel dat je op zoek bent naar werk. Of het nu om betaald werk of vrijwilligerswerk gaat, dat maakt niet uit. Er zijn dan momenten, dagen of weken dat je het gevoel hebt vast te zitten en geen steek verder te komen. Wat doe je op zo’n moment behalve ervan balen en je somber voelen?

Een van de dingen die je kunt doen is terug gaan in de tijd. En bedenk dan eens wie er in jou geloofde. Toen en nu. Wat zegt dat over jou? Wat heb je daardoor ervaren en ontdekt? Mensen, die in jou geloven, maken voor jou de weg vrij om (opnieuw) te ontdekken waar jouw talenten liggen, jouw natuurlijke aanleg. Door daar vervolgens iets mee te doen ga je ook weer in je zelf geloven. Laat dat nu precies zijn wat je nodig hebt om aan het werk te komen.

Over Aletta van 't Hoog

Het is Aletta’s missie om je te laten ontdekken wat je natuurlijke aanleg, innerlijke motivatie, kwaliteiten en behoeftes zijn. Hierdoor kom je aan de weet wat voor jou belangrijk is in een baan. Dat heb je nodig om de arbeidsmarkt op te gaan en een baan te vinden, die je ligt. Samen met jou dié baan zoeken is voor haar een sport.

  • Janine

    Wat een mooi stukje!
    En echt herkenbaar en waar!

  • Natalie Kroone

    Hallo Aletta,

    Mooie column en een mooi eerbetoon aan jouw achterbuurvrouw die ondanks de drukte plek voor je maakte en je jezelf liet zijn. Prachtig dat je vanuit die basis je beroep er van hebt gemaakt om mensen te laten ontdekken wie zij zijn en waar hun talenten liggen. Succes en plezier met je werk.

    groetjes
    Natalie Kroone ,
    bedrijfsmaatschappelijk werker

  • Irma W

    Mooi stuk tekst, dank,
    Irma

  • Alexander van W

    Erg mooi weergegeven!
    Alexander, directeur

  • Maria

    Een bijzonder mooie column, een van je beste. Heel erg goed, en heel erg uit je hart.
    Maria, psycholoog