• 0

Solliciteren of niet solliciteren?

Wachten is altijd lastig, zeker als waarop je wacht over je eigen toekomst gaat.

Het management is als ik dit artikel schrijf ‘de hei op’, de collega’s hebben hun mening over mij gegeven en nu is het wachten op de uitkomst. Mag ik blijven? Krijg ik een vast contract en meer uren? Als ik mag blijven, krijg ik een vast contract omdat ik in de nieuwe regeling val. Ik heb twee jaarcontracten gehad nu. Wat belangrijker is, is dat ik heel graag wil blijven. Bij Avans Hogeschool heb ik altijd heel graag gewerkt, maar ik geloof niet dat ik het ooit zo naar mijn zin heb gehad als nu. Mijn werk is erg gevarieerd en ik zit vooral ook niet de hele dag. Dat is volgens mij voor iedereen goed. Ook het contact met de docenten en studenten is erg leuk. De studenten die ik vanaf hun eerste leerjaar meemaak, ken ik nu allemaal een beetje beter en dat is fijn. Ik ben voor hen ook inmiddels een vaste factor geworden, iemand waarbij ze terecht kunnen.

Uiteraard gaan er al wel weer allerlei scenario’s door mijn hoofd nu. Wat als ik niet mag blijven, dan begint alles weer van voren af aan. Moet ik weer WW aan gaan vragen, gaan solliciteren. Oh, wat hoop ik dat dat niet gaan gebeuren. Ik krijg regelmatig te horen dat ik mezelf onmisbaar heb gemaakt in de afgelopen twee jaar. Maar het is en blijft onderwijs, het zou zomaar kunnen dat er geen budget meer is, er niet genoeg aanmeldingen zijn of iemand met een vast contract die niet mag blijven voor mijn baan gaat.

Moet ik gaan solliciteren?

Tijdens het wandelen (in het weekend) heb ik het er met mijn lief over gehad, of hij vindt dat ik al mijn ogen open moet gaan houden. En dan bedoel ik voor leuke vacatures uiteraard. Hij zei dat ik het maar gewoon eens rustig af moet wachten, dat we wel verder zien als het zover zou komen dat ik niet mag blijven. Maar ik krijg toch wel een klein beetje de zenuwen heb ik hem gezegd. Stel dat… wat dan? De voortekenen zijn gunstig, dat klopt, daar heeft hij gelijk in. Toch bekruipt me een gevoel dat het ook zomaar anders zou kunnen zijn. En dat zou me heel erg tegenvallen. Ik wil niet weer naar het UWV moeten en solliciteren.

Doordat ik nog geen zekerheid heb, heb ik nog steeds geen verdere stappen gezet om mezelf in te schrijven bij de Kamer van Koophandel. Een website heb ik ook nog niet gemaakt, hoewel ik al twee jaar betaal voor de registratie van de naam voor mijn website. Ik denk dat ik daar maar eens werk van moet gaan maken, dan kan ik in elk geval ook van dat ‘walletje’ snoepen als het nodig is. Kijken of ik klanten kan krijgen, mensen die me een kans willen geven om leuke teksten te schrijven of bestaande teksten te controleren. Spannend. Ook kan ik altijd surveilleren via Randstad, dat staat nu al een hele tijd op een laag pitje omdat ik steeds (gelukkig!) uren bij krijg op het werk.

Aktie!

Eigenlijk moet ik dus gewoon het een en ander in gang gaan zetten, maar op de een of andere manier krijg ik dat niet voor elkaar. Te druk of gewoon omdat ik in mijn achterhoofd weet dat ik toch pas met alles verder kan als ik weet of ik mag blijven en hoeveel uren ik krijg.

Zal ik dat dan maar gewoon accepteren en wachten? Misschien moet ik dat maar gewoon eens doen, als het me geen rust geeft kan ik alsnog anders besluiten.

Over Judith Smits

Mijn naam is Judith Smits, ik ben parttime onderwijsassistente en nog werkzoekend voor een aantal uren. Mijn artikelen gaan over solliciteren tot zelfstandig ondernemerschap. Ik hoop bij mensen een herkenbaar gevoel op te roepen en ze te enthousiasmeren.