teksten met taalfouten
  • 0

Teksten met taalfouten – wat is jouw excuus?

Doordat ik altijd in het Engels heb gestudeerd en in mijn vrije tijd vrijwel uitsluitend Engelse boeken heb gelezen, is mijn Nederlandse taalvaardigheid achtergebleven bij mijn Engelse taalvaardigheid. Daarnaast ben ik gezegend met een bijzonder korte spanningsboog. Dit zorgt ervoor dat ik elk vogeltje zie vliegen wanneer ik iets ‘moet’ doen wat ik niet leuk vind. Ook verklaart dit waarom ik niet houd van kleine ‘priegelwerkjes’. Het checken van teksten is voor mij zo’n priegelwerkje.

Het gevolg is dat veel van mijn geschreven teksten niet foutloos zijn. Ook deze website heeft jarenlang vol fouten gestaan. Maar ach, ik zag ze zelf toch niet dus stoorde het me niet zo.

Als iemand me hierop aansprak, had ik altijd een arsenaal aan redenen:

  • Ik zag mijn eigen fouten niet. Fouten die ik niet zie, kan ik niet verbeteren.
  • Ik had het geduld niet om alles opnieuw te doorlopen. Het waren immers honderden pagina’s.
  • Als ik een tekst nakijk, verander ik ineens in een strebertje. Het gevolg is dat ik niet alleen teksten verbeter (voor zover ik de fouten zie), maar ze hier en daar ook aanvul of herschrijf. Daardoor ontstaan weer nieuwe fouten.
  • Ik wilde de mensen om mij heen niet lastigvallen met mijn taalkundige tekortkomingen door ze te vragen om mijn teksten na te lopen.
  • Het was financieel niet verantwoord om geld te investeren in een tekstbureau dat alles na zou kijken, omdat een dergelijke investering me niet direct iets op zou leveren. Zo veel verdien ik nou ook weer niet…

Het omslagpunt

Halverwege vorig jaar heb ik besloten om een professionaliseringsslag te maken. Dit heeft geleid tot een nieuwe website (zoals je ziet), een sterkere focus op personal branding en ook… je raadt het al: het laten verbeteren van de teksten.

Het was voor mij tijd om mijn verantwoordelijkheid te nemen en te stoppen met het zoeken naar excuses. Op de een of andere manier was deze laconieke houding ten aanzien van mijn teksten erin geslopen, en dit ondanks de vele signalen (e-mails) die ik kreeg dat het gewoon niet goed genoeg was.

Alle negatieve feedback wuifde ik weg met een van de bovenstaande argumenten.

Ik nam simpelweg niet mijn verantwoordelijkheid.

Soms kan je tien keer dezelfde informatie horen, maar dringt het bij de elfde keer pas echt door. Bij mij kwam die ‘klik’ enkele maanden geleden. Mijn doel met dit artikel is om dit bewustzijn ook bij jou te creëren.

Neem je verantwoordelijkheid

Na het ‘klikmoment’ heb ik besloten om een tekstbureau in de arm te nemen om mijn teksten na te lopen.

Ook heb ik de belemmerende overtuiging dat het ‘niet financieel verantwoord’ is, laten varen. Taalfouten zijn namelijk ontzettend storend.

Het helpen van werkzoekenden om succesvoller te solliciteren doe ik met veel plezier, maar van alleen plezier kan ik niet leven. Uiteindelijk verdien ik met deze website ook mijn centen. Een ‘potentiële klant’ die op mijn website belandt en veel taalfouten ziet, zal niet snel overgaan tot het aanschaffen van een van mijn producten of diensten.

Vroeger zei ik dat ik het me niet kon veroorloven om mijn teksten te laten nakijken. Tegenwoordig denk ik dat ik het me niet kan veroorloven om mijn teksten niet te laten checken.

Voor sollicitatiebrieven en cv’s is dat niet anders.

Een sollicitatiebrief met taalfouten wekt irritatie op. Het geeft de lezer de indruk dat je de functie waar je op solliciteert niet de moeite waard vindt om een foutloze brief te schrijven. Als je op voorhand al zo ongeïnteresseerd lijkt, is het dan realistisch om van de recruiter te verwachten dat hij gelooft dat jij je stinkende best gaat doen op de werkvloer?

Het maakt niet uit wat je situatie is: een sollicitatiedocument moet gewoon foutloos zijn op het moment dat je het verstuurt, ook als je dyslectisch bent.

Wanneer je aan de slag gaat voor een werkgever, word je geconfronteerd met hetzelfde probleem; als je een brief vol taalfouten naar een klant stuurt, denk je dat je baas dan een excuus accepteert als: “ja sorry, ik ben dyslectisch…”?

Zorg voor een oplossing. Neem je verantwoordelijkheid.

De harde realiteit

Het zal vast niet de eerste keer zijn dat je het hoort, maar taalfouten zorgen ervoor dat jouw brief of cv er direct uitgefilterd wordt tijdens het selectieproces. Vaak gebeurt dit zelfs zonder dat er gekeken is naar je kwaliteiten en ervaring.

Het is simpel: voor jou zijn er nog honderd andere sollicitanten. Of misschien wel tweehonderd of driehonderd. Met zo’n groot aanbod van sollicitanten is het voor recruiters makkelijker om te kijken naar waarom iemand níét zou moeten worden uitgenodigd, dan waarom wél.

Een aantal jaar geleden zag ik hiervan een uitstekend voorbeeld.

Op de Hogeschool van Amsterdam had ik een (nogal strenge, maar uitstekende) docent Engels. De rector had hem gevraagd om tientallen sollicitatiebrieven door te nemen voor een vacature op de Engelse faculteit. De sollicitanten zouden in de praktijk dus allemaal constant Engels moeten spreken.

Het verzoek van de rector aan de docent was om alle brieven met een taalfout eruit te filteren. Het resultaat was dat er aan het einde van de rit slechts een handvol kandidaten over waren. Deze werden daarna pas gecheckt op hun kwalificaties…

Natuurlijk is er een verschil tussen hoe de sollicitatiebrief van een monteur wordt gelezen en hoe er naar de vacature van docent wordt gekeken. Waak echter voor onderschatting: ook bij lagere functieniveaus wordt van je verwacht dat je een nette en foutloze brief schrijft – al is het maar om te laten zien dat je de tijd en aandacht van de lezer respecteert en waardeert.

Ik daag je uit

Ik heb een uitdaging voor je: stuur je laatste drie sollicitatiebrieven door naar iemand die zeer taalvaardig is en vraag hem/haar om alles wat fout is in fel rood te markeren.

Geeft het idee van deze test je een ongemakkelijk gevoel?

Dan is het des te belangrijker dat je het ook daadwerkelijk doet, want diep van binnen weet je dus dat het beter kan.

“Maar… ik wil de mensen om mij heen niet lastigvallen met mijn tekortkomingen door ze te vragen om mijn teksten na te lopen.”

Ik weet het… dat heb ik eerder ook gezegd. Nu weet ik dat dit een onzinargument is.

Je familie en vrienden hebben het beste met je voor. Als dat betekent dat ze je soms ‘moeten’ bijstaan met het checken van je teksten, dan doen ze dat graag. Je moet het ze alleen wel vragen.

Het kost ze hooguit een kwartiertje per brief. Als je gericht solliciteert, is dat maximaal een uurtje werk per week.

Iedereen heeft wel een vriend, vriendin, kennis of familielid aan wie je zoiets kunt vragen. En als je denkt dat alleen je gulle glimlach niet genoeg is, zou je in ruil voor de taalcheck kunnen aanbieden om een vervelend klusje op te knappen.

Ik heb me over mijn excuses heen gezet en mijn verantwoordelijkheid genomen.

Wat is jouw excuus?

Over Perry Kroes

Sinds 2010 heb ik duizenden werkzoekenden geholpen om de baan van hun dromen te veroveren. Dit doe ik vrijwel uitsluitend digitaal: via deze website, email, telefoon, Skype en mijn e-books: ‘het sollicitatiebriefhandboek’ en 'het cv-handboek’. Ik geloof dat iedereen een baan verdient waar hij of zij gelukkig van wordt. Ook jij. Mijn missie is om jou deze baan te helpen veroveren.