• 0

Waarom gaat de tijd zo snel als je ouder wordt?

Het is alweer een tijd geleden dat ik iets van mezelf heb laten horen. Heeft dat een reden? Ja, meerdere redenen denk ik. Het lijkt alsof de maanden voorbijgaan als weken en mijn dingen die ik wil doen passen gewoon af en toe niet in een week. Maar dat gevoel hebben wel meer mensen, daar ben ik van overtuigd. Is dat een goede reden om niet te schrijven? Nee, eigenlijk niet, maar je moet af en toe keuzes maken. Die heb ik gemaakt…

Het kan ook simpelweg zo zijn dat mijn leven op dit moment gewoon goed verloopt. Ik heb werk, ben gelukkig in mijn privéleven, het gaat goed met mijn dochter op het HBO. Wat wil ik eigenlijk nog meer? Van alles, maar de basis voor een fijn leven is er en dat is belangrijk. Dat het allemaal niet zo vanzelfsprekend is moge duidelijk zijn, de weg naar werk was hobbelig. Gelukkig heb ik een kans gekregen in het onderwijs en daar ben ik tot op vandaag zo blij om! De komende maanden zal duidelijk moeten worden of ik een vast contract krijg, misschien zelfs meer uren en zal ik (waarschijnlijk) gaan inschrijven bij de KvK. Die stap moet ik nog steeds zetten, op de een of andere manier wacht ik op de zekerheid van een vaste baan.

Op ontdekkingsreis

Vanaf het moment dat ik in het onderwijs ben gaan werken is er een hele nieuwe wereld voor me open gegaan. Vroeger (echt heel lang geleden, dan spreek ik over mijn basisschooltijd) speelde ik altijd ‘schooltje’ in de garage. Wat vond ik het geweldig om met dezelfde krijtjes als mijn leraren op mijn schoolbord te schrijven. Op de een of andere manier ben ik toch niet die kant op gegaan na de basisschool, HAVO en Meao. Pas na een paar werkgevers ben ik bij Avans Hogeschool terecht gekomen. Daar ben ik ‘weer’ in het onderwijs terecht gekomen. Mijn werkzaamheden daar speelden zich voornamelijk achter de schermen af, op de communicatieafdeling. Natuurlijk heb je dan ook met studenten en docenten te maken, maar anders dan nu.

Midden in het feestgedruis

Nu zit ik midden in het ‘feestgedruis’. En ik heb er toch een hoop plezier in! Elke dag ga ik met zoveel zin naar mijn werk. Echt ongelofelijk. Of ik weet hoe dat komt? Nou, dat heeft meerdere redenen:

  • Ik word gewaardeerd, krijg eigenlijk elke dag wel van iemand een compliment. En ik kan je zeggen dat dat heel motiverend is.
  • Het tussen de studenten en docenten manoeuvreren is erg leuk. Je bent een soort tussenpersoon, ze vertellen aan mij toch andere dingen als aan een docent. En niet omdat dat niet zou kunnen, maar ik ben nu eenmaal geen docent.
  • Het werk is me op het lijf geschreven met mijn communicatieachtergrond en is zeer gevarieerd.
  • Docenten zijn hardwerkende mensen en ook nog eens leuk om mee om te gaan. Ook zij spelen een belangrijke rol in het feit dat ik het zo naar mijn zin heb.
  • Ik kan fietsend (wel 18,1 km enkel) naar mijn werk en dat doe ik twee keer in de week. Heerlijk als je een uur moet fietsen om je hoofd op een sportieve manier ‘leeg’ te maken.

Omdat ik zelf ook een dochter heb in de leeftijd van de studenten op school, krijg je ook een soort van ‘moedergevoel’ en verantwoordelijkheidsgevoel. Je bent begaan met de studenten, met wat ze meemaken en ook met wat ze bezighoudt. Bovendien houdt het je jong!

7:1

Wat ik zelf heel erg meekrijg in de dagelijkse werkzaamheden, is hoe ontzettend fijn het is als je gewaardeerd wordt door je collega’s (en in mijn geval door de studenten). Het lijkt alsof je veel meer werk kunt verzetten, alsof niets je echt moeite kost. Ik kan je verklappen dat dat in mijn vorige baan wel even anders was. Toen liep ik net zo hard, werkte ik net zo hard, maar was het nooit genoeg. Op een training heb ik deze week gehoord dat er tegenover een negatieve opmerking richting een student 7 positieve opmerkingen moeten staan om die ene negatieve te vergeten.

Werkt dat bij ons werkende mensen niet gewoon exact hetzelfde? En als je niet werkt, kan een negatieve video of mail van het UWV dan niet je hele dag niet verpesten?

Over Judith Smits

Mijn naam is Judith Smits, ik ben parttime onderwijsassistente en nog werkzoekend voor een aantal uren. Mijn artikelen gaan over solliciteren tot zelfstandig ondernemerschap. Ik hoop bij mensen een herkenbaar gevoel op te roepen en ze te enthousiasmeren.