• 8

Welke switch ga jij maken?

In sommige sectoren is het momenteel slecht hazen vangen. Waarmee ik bedoel te zeggen, dat daarin nagenoeg geen banen zijn. Leeftijd-noch geslachtskenmerken zijn daarbij van invloed.

Waar moet je niet zijn?

In de welzijnssector bijvoorbeeld zijn vacatures een schaars goed. De gemeentes bezuinigen op het welzijnswerk. Hun budgets schieten te kort. Het welzijnswerk Nieuwe Stijl staat in de steigers. De participatiesamenleving is in opkomst. Dus minder betaalde professionals,  en vooral actieve burgers. De welzijnswerkers zijn adviseurs geworden die de burgers moeten leren hoe ze elkaar uit de nood kunnen helpen.

Dit kan tot mooie dingen leiden, maar in plaats van betaalde krachten komt het nu  aan op de ‘vrijwillige’ inzet van de bewoners in de wijk of de buurt. In het jeugdwerk staat men zowel bij de instellingen voor jeugdzorg als bij de gemeentes in de wachtstand.

Er wordt veel gesproken en gedacht over de beste manier waarop de gemeentes vanaf volgend jaar hun verantwoordelijkheid voor de jeugdzorg kunnen waarmaken. Het is goed mogelijk dat op dit terrein wel vacatures komen als men het bij de gemeente niet snel genoeg rond krijgt en de tijd begint te dringen. Als het vastloopt, zal men toch menskracht nodig hebben. Iets om zeker in de gaten te houden, maar voor nu biedt het weinig soelaas.

Zelfs in de verpleging liggen de banen niet meer voor het opscheppen. 15 van de 17 hogescholen hebben besloten om met ingang van het nieuwe studiejaar een stop op het aantal studenten Verpleegkunde te zetten. Tot 2018 wordt namelijk een matige arbeidsmarkt voor verpleegkundigen verwacht. Ook in het basis-en speciaal onderwijs heeft men al enige tijd te maken met formatie-inkrimping als gevolg van het dalend aantal leerlingen en de bezuinigingen. Daar is vrijwel alleen invalwerk voorhanden. Niet om vrolijk van te worden, maar wel iets om je te realiseren.

Wat kun je doen?

In dagblad Trouw van 22 januari jl. stonden ervaringen van geslaagde loopbaanswitches: een zorgmanager (50) was chocolatier geworden, een architect (57) isolateur van vloeren en een welzijnsmanager (44) ging een eigen sportschool starten.

In een sector blijven zoeken waar geen banen zijn is zonde van je tijd en bezorgt je ook nog eens een slecht humeur. Zoek het in een andere hoek: bijvoorbeeld als je handig bent in die van elektrotechnicus, loodgieter, stukadoor of  CV-installateur. Hier is veel vraag naar, omdat ze nodig zijn bij reparaties en noodzakelijk onderhoud. Houd je van chaufferen, overweeg buschauffeur of trambestuurder te worden, ICT’ers, zeker als je hbo geschoold bent, hebben de banen voor het opscheppen. Duurzaamheid is ook populair, denk aan specialist zonnepanelen of duurzaamheidsdeskundige. In de sales zijn er voortdurend vacatures en als winkelmedewerker of shopmanager/-medewerker op NS stations kun je zeker iets vinden. Ben je docent of wil je dat worden, er is een tekort aan leraren Nederlands, Duits of Wiskunde. De zorg is flink aan het bezuinigen, maar radiodiagnostisch laboranten en OK-verpleegkundigen worden voortdurend geworven. En last but not least onderzoek je mogelijkheden om ZZP-er te worden.

Ruimte creëren

Natuurlijk heeft niet iedereen aanleg voor deze beroepen, maar blijf niet zoeken daar waar je het zeker niet gaat vinden. Alleen zo kom je uit bij andere mogelijkheden met een reëel perspectief.

Over Aletta van 't Hoog

Het is Aletta’s missie om je te laten ontdekken wat je natuurlijke aanleg, innerlijke motivatie, kwaliteiten en behoeftes zijn. Hierdoor kom je aan de weet wat voor jou belangrijk is in een baan. Dat heb je nodig om de arbeidsmarkt op te gaan en een baan te vinden, die je ligt. Samen met jou dié baan zoeken is voor haar een sport.

  • Benjamin

    Goed om een keer te lezen waar er wel allemaal behoefte aan mensen is. Als je de functies leest springen er steeds meer in je hoofd. Toevallig las ik zojuist: http://www.talent-gezocht.nl/nieuws/140/rotterdamse-haven-luidt-noodklok.html

    • Dank voor deze goede tip Benjamin. Er gloort hoop aan de horizon, volhouden is belangrijk!

  • Anly van Oostendorp

    Voorlopig ben ik dan maar heel tevreden met mijn 0-urencontract bij een kinderopvangorganisatie. Niet elke week werk, maar wel erg leuk om te doen. Daarnaast vrijwilligerswerk in de vorm van organiseren van een kunstmarkt voor het mooie dorp Hoenderloo, zo zijn mijn dagen ook op een leuke manier gevuld!

    • Mooi dat je het zo kunt zien Anly!

  • Interessant om dit te lezen Aletta, ik was hiervan al wel op onderdelen van op de hoogte, maar toch goed om het zo eens in 1 bericht samengevat te zien. Daarvoor dank.
    Ik begeleid zelf mensen die nu in de zorg en in het basisonderwijs werken, maar de functies waar wel werk in is, dat is nou net niet de branche waar deze mensen werkzaam in willen zijn, dat ervaar ik zelf wel als een probleem. Het is voor mij in ieder geval wel duidelijk dat de mensen die bereid zijn om zich te laten (om)scholen wel meer kansen hebben en krijgen. Als je die flexibiliteit en bereidheid hebt om verder te kijken dan je gewend bent, denk ik ook dat er veel meer mogelijk is dan men in eerste instantie zou denken.

    • Beste Hanneke,

      Het vraagt inderdaad het nodige van cliënten om de creativiteit en flexibiliteit op te brengen om je toch eens te gaan verdiepen in iets wat het op het eerste gezicht niet voor je is. Ik heb in het kader van de landelijke werkbezoekdag in december (zie mijn decemberblog) cliënten werkbezoeken laten brengen aan bedrijven in een andere branche dan waar ze uit kwamen. Toen ging het andere werk leven en er ontstond bij de meesten van hen echt enthousiasme. Je kunt het ook zien als iets tijdelijks, over een paar jaar kun je vermoedelijk wel weer in het PO terecht, als je nog wilt tenminste.

  • Brigitte

    Na bijna 20 jaar als (bestuurs/directie)secretaresse te hebben gewerkt, besloot ik vier jaar geleden over te stappen naar de zorg, waar toen nog genoeg werk was. Over twee maanden heb ik mijn diploma en zit ik zonder werk. De afgelopen maanden heb ik in een straal van 100 km gesolliciteerd, zowel op zorgfuncties als op secretaressebanen. Maar helaas. Als secretaresse ben ik ‘te lang uit de roulatie’ geweest, ik woonde te ver weg, etc.
    Ik ben druk aan het bedenken wat ik nog meer kan doen, maar een dip ligt op de loer. Tja, wellicht moet ik mij nog een keer om laten scholen, maar na vier jaar studie gecombineerd te hebben met mijn gezin met vier kinderen, hoop ik toch op een ‘gewone’ baan.