• 0

Werkgever waar blijf je nou?

Werkzoekende zijn is een veeleisende baan. Je moet solliciteren, ook op banen waar je van tevoren al van weet, dat je geen enkele kans maakt. Het UWV eist immers elke week een sollicitatie van je. Je moet netwerken, je moet je gezicht laten zien, letterlijk en figuurlijk. Je moet actief zijn op de Sociale Media en met goede quotes natuurlijk.

Geen prietpraat over het weer dus of de vakantie. Hoezo vakantie, je bent toch werkloos, dan heb je toch zeker geen vakantie? “Mag dat wel van het UWV en heb je daar nog geld voor?” Ga je voor een beetje ontspanning naar een verjaardag, krijg je dit soort opmerkingen naar je hoofd geslingerd.

Hoe zit het met die andere partij?

Over de  do’s en don ‘ts  van de werkzoekende worden elke week hele pagina’s vol geschreven. Hoe zit het met de do’s en don’ts van de werkgever? We lezen dat sollicitanten soms niets meer horen op een sollicitatie. “Dat is nu eenmaal zo”, verzuchten werkzoekenden. Is het dan normaal om niet te antwoorden op een brief, waarvan je op je vingers kunt natellen, dat er voor de schrijver veel afhangt van het antwoord. Is dat correct, beleefd? Nee, natuurlijk niet, het is ronduit respectloos, maar het eerste zwartboek over dit soort werkgevers moet nog verschijnen.

Persoonsgerichte feedback waarom je niet wordt uitgenodigd, vergeet het maar. “Daar hebben werkgevers toch geen tijd voor met zoveel sollicitanten” is de begripvolle reactie.. Ik zou niet weten waarom niet. Stapeltjes maken is zo moeilijk niet als je de cv ’s tenminste leest. “Voldoet niet aan de opleidingseisen, slordige brief, onvoldoende blijk gegeven van motivatie, overgekwalificeerd”. Ik geef toe, erg persoonlijk is het niet, maar je doet als werkgever in ieder geval je best om de sollicitant een antwoord te sturen.

Iedereen weet hoeveel tijd en energie je als serieuze sollicitant in een sollicitatie steekt. Je prakkiseert je elke keer weer een slag in de rondte hoe jij je kwaliteiten voor die ene functie zo goed mogelijk  uit de verf kunt laten komen.

Hoe het niet moet

Pas hoorde ik van een jonge afgestudeerde vrouw dit staaltje van werkgeversgedrag. Zij, afgestudeerd in Business Administration, had tijdelijk een baan op MBO-niveau. Ze kon een voor haar zeer interessant internationaal traineeship krijgen bij een groot bedrijf en besloot haar baan op te zeggen. Geef haar eens ongelijk, wie zou in haar plaats niet hetzelfde doen? Dan ken je deze werkgever nog niet en dat zou ik vooral zo houden.

Toen zij haar besluit aan de directeur meedeelde, werd ze door hem op staande voet ontslagen. Termen als ‘onethisch’ passeerden de revue. En dat, omdat dit bedrijf haar kort ervoor een kleine promotie met contractverlenging in het vooruitzicht had gesteld. Natuurlijk gaat zij dit ontslag aanvechten.

Diezelfde week las ik een advertentie van Kwekkeboom. Inderdaad, dat is de maker van de bekende kroketten. Zij zoeken een crème de la crème ambassadeur. Zij bieden een bovengemiddeld salaris, een oldtimer, handgemaakt ‘croquet’ pak, VIP Kwekkeboom party, kosteloos genieten van het assortiment enz. Natuurlijk heb je deze dingen nodig voor het ambassadeurschap, maar er is over na gedacht. Het is niet alleen maar eisen stellen, er staat ook iets tegenover. Deze werkgever realiseert zich dat hij niet zonder werknemers kan. Het is geen eenrichtingsverkeer.

Laat je niet gek maken

De meeste werkzoekenden doen hun stinkende best. Dat moet ook wel anders lukt het je niet op deze arbeidsmarkt. De meeste werkgevers zijn helaas wat al te nonchalant. Zij zijn aan zet, aanbod genoeg. Als werkzoekende mag je echter kritisch blijven: je hoeft niet alles normaal te vinden wat gewoon niet normaal is.

Bel die werkgever die niets van zich laat horen. Als hij vijftig telefoontjes krijgt, gaat hij hopelijk eens nadenken over zijn gedrag. En dat zwartboek van werkgevers die alle sollicitatiecodes aan hun laars lappen komt er. Daarover later meer. Moet je trouwens deze week nog solliciteren, je kunt tot 11 augustus a.s. reageren Crème de la crème ambassadeur

Zie je wel, dat je als werkzoekende nooit vakantie hebt. Veel succes!

Over Aletta van 't Hoog

Het is Aletta’s missie om je te laten ontdekken wat je natuurlijke aanleg, innerlijke motivatie, kwaliteiten en behoeftes zijn. Hierdoor kom je aan de weet wat voor jou belangrijk is in een baan. Dat heb je nodig om de arbeidsmarkt op te gaan en een baan te vinden, die je ligt. Samen met jou dié baan zoeken is voor haar een sport.