• 3

Zit jij op het juiste spoor?

Ben je al een tijdje werkeloos? Solliciteer jij je suf, maar word je nauwelijks uitgenodigd voor een gesprek. Dan vraag jij jezelf wellicht af hoe dat komt.

Je kan de schuld geven aan de nasleep van de crisis. Maar er kan ook wat anders aan de hand zijn. En daar kan je wel zelf wat aan doen.

Toen ik 10 jaar geleden werd ontslagen was het ook crisis. Ik kon geen baan vinden waarvoor ik gestudeerd had. Op een gegeven moment was ik zover dat ik alles wel wilde  doen voor het geld. En toch lukte het nog steeds niet om een baan te vinden. Dat maakte me boos, gefrustreerd en radeloos. Hielp me dat? Nee.  Er was wel een ander positief inzicht wat ik kreeg.

Ik kreeg door dat ik niet op het juiste spoor zat. Het leven had blijkbaar wat anders voor me in petto. Het enige wat ik deed was keihard roeien tegen de stroom in. Solliciteerde ik op wat ik daadwerkelijk wilde? Dat dacht ik van wel. Maar mijn hoofd gaf andere antwoorden dan mijn hart me uiteindelijk influisterde.

Doordat we in zo’n rationele maatschappij leven, zijn we verleerd om naar ons gevoel te luisteren. We denken te weten wat goed voor ons is. Maar er is verschil tussen dat wat je denkt te weten wat je wilt en wat je hart wenst.

Het eerste is vaak een overweging vanuit je hoofd op basis van je opleiding, ervaring en verwachtingen van de buitenwereld. Het tweede gaat om een dieper verlangen. Misschien wel de zoektocht naar de zin van het leven. Dat waar je hart echt blij van wordt. Je droomde er misschien als kind wel van. Maar je hebt geleerd dat verlangen weg te stoppen, omdat je in een soort mal van invloeden en verwachtingen bent geduwd. Er werd je immers geleerd om vooral maar niet te proberen je dromen te gaan leven.

En nu zijn we in een tijd aanbeland, die van ons vraagt meer vanuit ons hart te gaan leven. Het materialistische tijdperk is voorbij. De dromen van vroeger steken weer de kop op als onrustige kriebels. Werkzoekende lopen nog weleens vast hiermee merk ik. Omdat ze worstelen met de keuze tussen geld moeten verdienen en doen wat ze het allerliefste zouden willen.

Als het solliciteren niet wil lukken, is het misschien wel tijd voor jou om meer aandacht te schenken aan die onrustige kriebels, je dromen. Zodat je kan solliciteren op wat je hart werkelijk verlangt.

Mijn ervaring is, dat elke keer als ik van mijn pad af raak, ik gecorrigeerd word door een kracht groter dan mijzelf. Noem het Universum. Het zijn vaak hele subtiele signaaltjes die je de juiste weg wijzen. Maar ja, als je zo in je hoofd zit, ben jij je er niet bewust van. Zie je ze letterlijk over het hoofd. Je wilt immers controle over hetgeen je wilt bereiken. Controle walst als een bulldozer over die signalen van het Universum heen.

Toen ik durfde luisteren naar mijn hart, nadat ik al bijna een jaar werkeloos was, heb ik heel mooi werk gevonden. Werk wat me energie geeft en heel veel plezier. Mijn hart leerde me wat ik echt wil. Dat ik dit zou gaan doen had ik van te voren niet met mijn hoofd  kunnen bedenken.

Dus als je nergens wordt uitgenodigd voor een gesprek, vraag jezelf dan eens af: zit ik op het juiste spoor? Of vraagt het leven van me om naar mijn hartverlangen te luisteren.

Over Astrid Peters

Astrid Peters coacht vrouwen die ervan dromen een eigen bedrijf te starten maar twijfelen om de stap te zetten. Ze helpt je vertrouwen in jezelf te krijgen. De moed om over de drempel te stappen en jezelf te profileren en in de markt te zetten. Hierbij vooropstaand dat jij je eigenheid behoudt.

  • Nick Keijzer

    Leuke blog. Dank je Astrid. Het kan inderdaad zeer frustrerend zijn als je niet wordt uitgenodigd voor een gesprek.

    Want ik heb gedaan is veel blogs lezen en een keer afspraak gemaakt met een loopbaanbegeleider. Zelf ben ik woonachtig in Belgie, dus ik weet niet of dit ook in Nederland kan.

    Succes allemaal!

    Nick

  • Jessica Langstraat

    Ik heb maar 1x een sollicitatiebrief gestuurd naar een functie die ik heel graag wilde hebben. Heb een sollicitatiebrief vanuit mn hart geschreven en was uitgenodigd voor een gesprek. Dat vond ik al heel wat. Mn 1e soll.brief en een uitnodiging! Helaas hebben ze een jonger iemand aangenomen die daar al 7 jaar vrijwilligerswerk had gedaan. Ik heb toen mezelf aangeboden om als vrijwilliger te gaan werken omdat de functie mij heel erg aansprak. Heb daar een aantal weken gewerkt met heel veel plezier maar de UWV gaf hier geen toestemming voor.
    Ik heb nog heel weinig sollicitatiebrieven verstuurd omdat ik nog steeds niet iets heb gezien voor 24 uur dat mij aansprak. Soll.brieven versturen omdat het moet heeft geen zin. Ik heb wel heel veel netwerk gesprekken en ik hoop daarmee uiteindelijk een baan mee te krijgen! Voor mijn gevoel ben ik op de juiste spoor. Bijna 56 jaar en dan nog een baan vinden zal niet gemakkelijk zijn!

    • Astrid

      Hoi Jessica,

      wat fijn om te lezen dat je jezelf geen ‘moeten’ oplegt. Je durf om selectief te zijn bewonder ik.

      Jammer dat er dan zo weinig functies beschikbaar zijn voor jou. Voor wat je echt leuk vindt.

      Je eigen baan creëren als zzp-er bijvoorbeeld, heb je daar al eens over nagedacht?

      Groet Astrid