• 10

Een sollicitatiebrief als liefdesverklaring

Een van mijn loopbaancliënten was zijn baan als directeur basisschool kwijt geraakt. Kleine dorpsscholen worden samengevoegd en vervolgens heb je nog maar één gebouw en  één directeur nodig. Voor het behoud van de school een goede zaak, voor het behoud van de baan zeker niet. Dus nu kon mijn cliënt, 59 jaar, met meer dan 25 jaar onderwijservaring, gaan. Ze hadden hem niet meer  nodig en na de zomervakantie had hij de nieuwe status van werkzoekende.

Outplacement

Zijn  werkgever was zo netjes hem een outplacementtraject aan te bieden. Tijdens ons intakegesprek vertelde hij me, dat hij niet zo nodig meer in het onderwijs hoefde te werken, hij wilde wel eens kijken wat zijn mogelijkheden buiten het onderwijs waren. Waar, hoe en wat, daar had hij geen idee van. Gaandeweg het traject bleek echter, dat de liefde voor het onderwijs hem in het bloed zat. De omstandigheden hadden gemaakt, dat hij er even schoon genoeg van had. Maar hij sprak vol verve over de leerlingen, en dan vooral die leerlingen, die het allemaal niet vanzelf aan komt waaien. Als hij het voor het kiezen had, dan koos hij voor een zwarte school zoals hij dat noemde, wat in zijn ogen een geuzennaam is.

Een sollicitatiebrief als liefdesverklaring

Toen mijn cliënt zijn cv en sollicitatiebrief liet zien, schoof ik die zonder pardon opzij. Het was een opsomming van banen en taken, nietszeggend en saai. We gingen er mee aan de slag en hij raakte steeds meer op dreef. Nieuw ingevoerde projecten, behaalde resultaten, verbeteringen en deskundigheidsbevordering die hij had weten te realiseren, kregen een prominente plaats op een nieuwe versie van zijn cv. In de brief werd geschrapt en de tekst werd aangepast, net zo lang tot het een gloedvol betoog was waarom hij nu juist op déze baan viel. Het had iets van een liefdesverklaring. De lezer wist het meteen: de schrijver van de brief had een duidelijke visie op het onderwijs, wist hoe hij  dat wilde aanpakken en koos duidelijk voor kinderen met een leerachterstand. Het klonk overtuigend en oprecht. Het was niet bedacht of een overgenomen brief van internet. Hier sprak een onderwijsman met hart voor de zaak.

We waren geraakt door uw brief

Er bleken voor deze baan 23 kandidaten te zijn. En wie was uiteindelijk de gelukkige? Mijn cliënt was precies degene die ze zochten. De schoolbestuurder zei in het laatste gesprek tegen hem: “We waren geraakt door uw brief.” Tegenwoordig hoor ik werkzoekenden nogal eens verzuchten, dat het niet uitmaakt wat je in je sollicitatiebrief schrijft. Begrijpelijk als je afwijzing op afwijzing krijgt. Maar juist dan is het zaak om eens goed te kijken wat je nu precies schrijft en waarom.

Lees je eigen brief eens hardop. Hoe overtuigend klinkt het je in de oren? Zou je zelf enthousiast worden of je partner, vriend(in)? Leef je in, waarom wil je uitgerekend die baan, hoe zou je het aanpakken, wat is je mening over de wat er in die baan van je gevraagd wordt? Zie het voor je en schrijf dan wat erin je opkomt op. Bij een tekort op de arbeidsmarkt kijkt men wat minder nauw, men heeft mensen nodig, maar nu, nu er meer werkzoekenden zijn dan banen, nu maakt een goed gemotiveerde brief alles uit!

Over Aletta van 't Hoog

Het is Aletta’s missie om je te laten ontdekken wat je natuurlijke aanleg, innerlijke motivatie, kwaliteiten en behoeftes zijn. Hierdoor kom je aan de weet wat voor jou belangrijk is in een baan. Dat heb je nodig om de arbeidsmarkt op te gaan en een baan te vinden, die je ligt. Samen met jou dié baan zoeken is voor haar een sport.