• 5

Werk mag wat kosten

Kinderopvangtoeslag wordt volledig inkomensafhankelijk. Dit lijkt redelijk. Wie meer verdient, betaalt meer. Toch wordt er, zo las ik vanochtend in één van onze landelijk dagbladen, door bijna de helft van de ouders serieus over nagedacht om te stoppen met werken als gevolg van de gestegen kosten voor kinderopvang.

Laten we eerst eens kijken, wie van beide ouders stopt met werken? Alle emancipatiegolven ten spijt, dit zullen vooral de vrouwen zijn.

De argumenten zijn bekend: mannen verdienen meer; zij zijn van oudsher gewend om  buitenshuis te werken en al wordt het niet gauw hardop gezegd: een ‘pappa dag’ is leuk, maar fulltime huisman? Vrouwen willen ook tijd hebben voor het moederschap en als het erop aankomt, deinzen ze voor de verantwoordelijkheid terug volledig kostwinner te zijn. Daar staat tegenover, dat vrouwelijke studenten het goed doen op de universiteit en dat de leerprestaties van allochtone meisjes beter zijn dan die van allochtone jongens.

Mannen wel, vrouwen niet

Het is al even geleden, dat ik de theatervoorstelling over het leven van Aletta Jacobs en Anna Witsen zag. Beiden leefden eind 19de eeuw en wilden leven zoals de vrouwen van nu. De één, Aletta, lukt dat wel. We kennen haar als de eerste vrouwelijke arts in Nederland. De ander, Anna, een begaafd zangeres, lukt dat niet. Niet omdat ze het talent niet had of omdat het geld ontbrak. Nee, het lukte haar niet omdat ze een vrouw was en de tijdgeest tegen had. Meisjes hoorden thuis bij hun man en kinderen.

Anna wilde beroepszangeres worden. Ze had al concerten gegeven met bekende musici. Ze had duidelijk talent. Ze wilde dan ook graag naar het conservatorium, maar dat mocht niet. Haar broer Willem mocht de door hem gewenste opleiding wel volgen – hij was een man. Met Anna liep het niet goed af. Ze kon het leven niet aan, stopte met zingen en de vijver voor hun huis werd haar doodsbed.

Je eigen geld verdienen

Had Anna een keuze? Ze had weg kunnen lopen, maar wist niet waar ze van moest leven. Het feit, dat haar familie welgesteld was, deed daar niets aan af, want ze had geen eigen geld. Ze realiseerde zich, dat hun hulpjes in de huishouding met één cent per week loon, meer geld hadden.

Mijn werkende moeder heeft mijn zus en mij altijd voorgehouden, dat je je  als vrouw financieel  zelf moest kunnen redden. Daar heb ik mijn leven lang onder alle omstandigheden veel aan gehad. Juist in deze tijd, waarin de kans op werkloosheid reëel is en een echtscheiding altijd kan gebeuren, lijkt het me onverstandig om vanwege de kosten voor kinderopvang je baan op te geven. Of als werkloze niet meer naar werk te zoeken.

De gedachte, dat je nu toch geen werk vindt, dus maar beter thuis kunt blijven om voor de kinderen te zorgen, ligt misschien voor de hand, maar leidt uiteindelijk tot achteruitgang. Je loopbaanontwikkeling staat stil, je wordt beroepsmatig niet langer uitgedaagd en de stap naar werk wordt er in de toekomst niet makkelijker op. Dit geldt voor man én vrouw. Als beide ouders werken, spreidt je bij werkloosheid of salarisvermindering het risico. Maar dat niet alleen, ook immateriële zaken als zingeving, zelfontplooiing en contacten met collega’s zijn belangrijke aspecten van het hebben van een baan.

Vier op de tien ouders zeggen dan ook koste wat kost te blijven werken. Geen haar op hun hoofd die eraan denkt te stoppen vanwege dure crèches of buitenschoolse opvang. Tegen de categorie die daar anders over denkt, zou ik willen zeggen: Bezint eer gij begint! En als je die kinderopvang nu echt te duur vindt, kun je ook een andere vorm van opvang verzinnen, zoals een gastouder of iemand uit de buurt-bijvoorbeeld een werkzoekende!

Over Aletta van 't Hoog

Het is Aletta’s missie om je te laten ontdekken wat je natuurlijke aanleg, innerlijke motivatie, kwaliteiten en behoeftes zijn. Hierdoor kom je aan de weet wat voor jou belangrijk is in een baan. Dat heb je nodig om de arbeidsmarkt op te gaan en een baan te vinden, die je ligt. Samen met jou dié baan zoeken is voor haar een sport.